Gerven


Hij was maar een soldaat in de Oost. Een oorlogsmisdadiger, volgens het "onafhankelijke" "Indië-onderzoek" van drs. Piet Kamphuis (NIMH) cs. Kamphuis is een "dapper" man. Doden kunnen immers geen weerwoord meer geven.

"Misschien dat men beter in stilte langs de graven kan defileren om doden gelegenheid te geven... de levenden te inspecteren."

 


Rudolf van Gerven

Gerardus Marie Antonius (Rudolph) van Gerven (Tegelen, 14 maart 1913 - Semarang, 9 januari 1947) was de oudste zoon van aannemer Piet van Gerven, aannemer en een van de grootste werkgevers in 4afc4525f029a5b9b6052259cb5fe573 de regio. Van Gerven junior, die de kostschool in Tegelen bezocht,  was voorbestemd zijn vader later in de zaak op te volgen.

Van Gerven jr. voldeed in 1933 aan zijn militaire dienstplicht, waarbij hij de rang van sergeant bereikte. Naast zijn werk in het bedrijf van zijn ouders richtte hij de Tegelse Hockey Club op, waarvan hij voorzitter werd. Daarnaast speelde hij trompet bij de Harmonie. In 1939 werd Van Gerven gemobiliseerd en streed hij mee op de Grebbeberg.

Na de Nederlandse nederlaag werd hij als krijgsgevangene naar Luckenwalde, bij Berlijn, afgevoerd. Medio juni 1940 keerde Van Gerven terug naar Nederland om opnieuw werkzaam te worden in het ouderlijke aannemersbedrijf. Hij dook in 1943 onder omdat alle officieren en onderofficieren zich bij de Duitsers moesten melden.

Van Gerven kreeg in het verzet de naam "Rudolph". Eerder werd hij thuis Sjraar genoemd. Hij trouwde na de oorlog met Irmgard Beurskens. Zij was in verwachting van dochter Irmke toen Van Gerven als oorlogsvrijwilliger naar de Oost vertrok. Aldaar was hij eind 1946 in de rang van reserve eerste luitenant, commandant van de eerste compagnie van 1-RS (Stoottroepen) actief  in en rond Semarang.

Van Gerven sneuvelde aan het begin van Actie Beatrix, nabij Mangkan, ten westen van Semarang. Tijdens de strijdhandelingen kreeg hij een kogel in zijn hoofd, waaraan hij vrijwel direct overleed. Men kon hem nog tijdig voorzien van de H.H. Sacramenten der Stervenden.

Familie van Van Gerven

De ouders van Rudolph van Gerven verloren eerder drie kinderen. Mia werd negen maanden oud, Tienke overleed op zevenjarige leeftijd aan tetanus. Het derde kind, An, stierf op 29-jarige leeftijd in het kraambed. Vanaf het moment dat het echtpaar hoorde dat hun zoon Rudolph gesneuveld was waren zij totaal gebroken.

J.W.  Hofwijk (Willy Kint) - journalist van de Maasbode - over Gerven

"Ik kwam naar Semarang om mijn vriend Rudolph van Gerven op te zoeken. Het hoefde niet meer. Toen ik het nieuws van zijn dood hoorde was het alsof ik een klap in mijn gezicht kreeg.

In de hoek van zijn kamer boven op Djatingaleh, waar 1-RS sinds tien maanden gestationeerd was en Semarang overzag... In de hoek van zijn kamer stond zijn kist met de kleine persoonlijke bezittingen waarmee hij zich had omringd. Brieven van zijn vrouw en zijn ouders, zijn kleren, wat foto's.

De tientallen foto's van zijn dochtertje, die hij alleen van foto's kende omdat zij na zijn vertrek geboren was. God, wat is dit hard! En de brieven die nog naar hem onderweg waren en die steeds maar bleven komen. Brieven op weg naar een dode. Mijn God wat is dit hard!

Elk moment van bezinning in een oorlog en elk uur waarop gesneuvelden herdacht dienen te worden... kent een hausse in frases, in fraseologie, een hausse in bombast, die nog fraaier is dan de vele onderscheidingstekens op de borst der gelegenheidssprekers. Misschien dat men beter in stilte langs de graven kan defileren om deze doden gelegenheid te geven... de levenden te inspecteren."

Bronnen

f t

Login