241195558 3171068199790465 4319200387775265178 n


Bauke Geersing. De Nederlandse krijgsmacht tijdens de dekolonisatie van Nederlands-Indië 1945-1950. Hoe het NIMH deze geschiedenis manipuleert en vervalst. Aspekt. 2021. 114 bladzijden. Bestellen kan hier.


Inleiding: there is something rotten....

Het is natuurlijk een droevige zaak dat opponenten van het door het Nederlandse Instituut voor Militaire Historie (NIMH), KITLV en NIOD geïnitieerde "onafhankelijke" Indië-onderzoek hun toevlucht moeten zoeken tot publicaties als deze.

Een van de redenen is dat het voor auteurs Op patrouille 6 die een andere mening hebben dan dat  "Nederlandse militairen in Nederlands-Indië allemaal oorlogsmisdadigers waren" moeilijk is een platform te vinden. Kritiek hebben op (leden van) het Indië-onderzoek is sowieso een hachelijke zaak. Intimidatie en karaktermoord worden niet geschuwd, weten wij uit ervaring. 

Leden van het onderzoek schrijven positieve recensies over elkaars artikelen. Het schrijfsel van Peter Romijn  "De lange Tweede Wereldoorlog" (19 januari 2021, Militaire Spectator, waar Piet Kamphuis jaren in de redactie zat),  over de dekolonisatie, werd zeer positief beoordeeld door Piet Kamphuis. Kamphuis, voormalige directeur van het NIMH, is bovendien de grote man achter de opzet van het Indië-onderzoek. 

Peter Romijn (NIOD) is de co-promotor van het werkje "De brandende kampongs van generaal Spoor" (2016) geschreven door R. Limpach. Dit boek vormde de opzet van Kamphuis om de toenmalige regering tot een "onafhankelijk" onderzoek te dwingen.

Het "Indië-onderzoek"  is daarnaast geen puur "academisch" project van de Koninklijke Nederlandse Academie voor Wetenschappen (KNAW). Achter de "neutrale" naam bevinden zich schimmige constructies met vreemde namen als "De Dikke Blauwe" en de East-West Foundation, verantwoordelijk voor de film "De Oost" en het "lesmateriaal voor de jeugd".

Ergerlijk is ook dat de geldstromen achter het "onderzoek" niet inzichtelijk te maken zijn. Daarnaast is nog veel meer mis, waarover wij hier niet zullen uitweiden. Wij gaan verder met de bespreking van dit uiterst nuttige en noodzakelijke boek. "The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing".

Bauke Geersing: hoe het NIMH de geschiedenis van de dekolonisatie manipuleert en vervalst

Op de subtitel van het boek van Geersing is slechts aan te merken dat dit niet alleen voor het NIMH maar ook voor KITLV en NIOD geldt. De schrijver begint de inleiding met de relaties bloot te leggen tussen Limpach, Kamphuis en Romijn en de droevige geschiedenis van de "cum laude" dissertatie van Limpach. Hierbij was  intimidatie een van de technieken om Limpach van voldoende "materiaal" te voorzien.

Geersing toont vervolgens aan dat de regeringsopdracht voor een neutraal onderzoek terzijde werd geschoven omdat de "onderzoekers" een geheel eigen agenda in hun hoofd hadden.

Hij doet dit aan de hand van het in juni 2021 verschenen werkje "Krijgsgeweld en kolonie. Opkomst en ondergang van Nederland als koloniale mogenheid" (met Limpach als een van de auteurs). In het dankwoord van dit boek, dat de dekolonisatie van eenzelfde standpunt als de leden van het Indië-onderzoek beziet, staat lovende woorden gericht aan Piet Kamphuis en diens opvolger bij het NIMH en jarenlange collega Ben Schoenmaker "die dit project door dik en dun blijven steunen".

Vervalsing van de geschiedenis: een les in stappen

Geersing laat zien dat de auteurs van "Krijgsgeweld en kolonie" volgens de Critical Race Theory te werk zijn gegaan met selectief gebruik van bronnen. Hij toont dit aan door RIP 4 diverse gerenommerde auteurs en historici, die door de schrijvers van "Krijgsgeweld en kolonie" "over het hoofd zijn gezien", uitgebreid te citeren.

Geersing analyseert vervolgens stapsgewijs de methode en werkwijze van het boek, waardoor de auteurs als bij toverslag uitkomen op de gewenste conclusie. Die is: alle Nederlandse militairen waren inderdaad oorlogsmisdadigers en de Indonische manschappen verzetshelden.

Dit hoofdstuk twee is zeer lezenswaardig en een interessante les in hoe "wetenschappers" van het Indië-onderzoek naar een gewenst "resultaat" toewerken.

In deze recensie willen wij niet op details ingaan. De schrijver geeft in hoofdstuk drie talloze voorbeelden waarin de auteurs van "Krijgsgeweld en kolonie" de gebeurtenissen in de periode 1945-1950 verdraaien tot het voor hen gewenste resultaat. Hoofdstuk vier is gewijd aan een kunstmatige fasering die Limpach cs. aanbrengen en de (bewust) foute uitleg die de auteurs eraan geven.

Alleen documenten die passen bij de gewenste conclusie worden gebruikt. Schrijvers en historici die met andere  of tegengestelde informatie komen worden niet aangehaald of genegeerd. Ten aanzien van Indonesische "vrijheidsstrijders" komen de auteurs superlatieven te kort. Nederlandse acties en militairen worden consequent aanmatigend, denigrerend en moralistisch bejegend.

Conclusie

Wij waren al enigszins ingewijd in de werkwijze van de leden van het Indië-onderzoek maar zelfs voor ons was het boek van Geersing schokkend. Ja, de geschiedenis van de Nederlandse Krijgsmacht tijdens de dekolonisatie van Nederlands-Indië wordt vervalst. Door de schrijvers van "Krijgsgeweld en kolonie" en door de (overige) leden van het Indië-onderzoek.

Hoe subjectief, intimiderend, manipulatief, demagogisch en de wetenschap tot een farce makend deze mensen te werk gaan is diep treurig. Zeer teleurstellend voor een ieder die de academische wetenschap een goed hart toedraagt. Maar ook voor de personen die benieuwd zijn naar een werkelijk historisch accuraat verslag van de dekolonisatie en die in het formele "onderzoek" nooit zullen vinden.

Geersing geeft met dit boek een fraai voorbeeld van "foute wetenschap" en hoe die tewerk gaat. Het werk is derhalve een must. Vooral voor de mensen die denken dat tijdens de groots opgezette persconferentie in het Trippenhuis (KNAW) op 17 februari 2022 de "waarheid" over de dekolonisatie van Nederlands-Indië gepresenteerd wordt.

f t

Login