doden en ondoden


 "The Matrix": informatie in handen van de vijand?

Edward Snowden heeft aannemelijk gemaakt  (PRISM-schandaal) dat Google, Facebook, Yahoo, Amazon, Apple en Microsoft integrale componenten zijn van het (Amerikaanse) cybersurveillancesysteem. Andere beruchte namen zijn Acxiom (informatiemakelaar) en Palantir (levert datasets aan inlichtingendiensten).

Palantir werd deels gefinancieerd door de CIA (Q-Tel)  en had, behalve de CIA, de FBI, Korps Mariniers, de Luchtmacht en het Amerikaanse Ministerie van Defensie als klanten. De beurswaarde was in 2013 negen miljard USD.

Palantir werd door een speciale eenheid in Afghanistan als "killer app" gezien. Een lid van die eenheid vergeleek de inlichtingen met een goddelijke macht. "Het is alsof je wordt aangesloten op de Matrix. De eerste keer dat ik het zag dacht ik "shit, shit, shit!" Voor een discussie over dit onderwerp zie: Andrew Keen, 2015. Bladzijde 210-214.

Machines op het slagveld

Onbemande vliegtuigen (drones)  zoals de Predator en Reaper schieten raketten af en werpen bommen op de "vijand". Voorstanders stellen dat hierdoor soldaten en piloten worden gespaard. Door precisie zouden het aantal slachtoffers en overige schade beperkt blijven.

Onbemande vliegtuigen zijn echter geen robots. Ze worden van een afstand bestuurd. De beslissing de wapens te gebruiken wordt hierbij door mensen genomen. Bij lethal autonomous robots (LAR's) is dit niet zo. Robots zijn volledig geautomatiseerde computerbestuurde moordmachines. De "beslissing" (om al dan niet te moorden) die een  LAR maakt is door middel van algoritmes.

Als "iets" wordt ontdekt of uitgevonden dan vindt altijd gebruik ten bate van de oorlogsindustrie plaats. Vliegtuigen werden bommenwerpers. En ook buskruit, atoomsplitsing, algoritmes enz. bereikten allemaal de strijd op het slagveld.

Of een LAR nu van bovenaf ("regels" worden vooraf geprogrammeerd) of van onderop (robot maakt gebruik van machinaal "leren") met een "geweten" wordt uitgerust: er zijn (nog) geen algoritmes die kunnen voorspellen of we een oncontroleerbare moordmachine hebben gemaakt. Zie voor een discussie over de ethiek bij de inzet van LAR's: Carr, 2014. Bladzijde 240-247

Welke "terroristische dreiging" rechtvaardigt  het gebruik van "the Matrix" en lethal autonomous robots?

"Terrorisme is een tactiek, geen vijand" (Zbigniew Brzezinski). In 2006 kwamen 14.000 burgers (hoewel het verschil burger-soldaat niet altijd goed te meten is in een guerilla-oorlog) om het leven in Irak. Deze doden waren een rechtstreeks gevolg van de invasie van de Verenigde Staten in Irak in 2003. De inval van Amerika zou een reactie zijn op de aanslag (2.974 burgerslachtoffers) op 11 september 2001 in de Verenigde Staten. 

In dat jaar, 2001, kwamen15 keer meer mensen om bij auto-ongelukken, werden meer dan zes keer zoveel Amerikanen vermoord en stierven meer Amerikanen door verbranding of verdrinking.

Feitelijk was er geen kans dat terroristen het bestaan van de Verenigde Staten op fundamentele wijze aan het wankelen konden brengen. Al Quaida beschikte over maximaal een paar duizend leden met (in 2008) een geschat budget van USD 30 miljoen (de waarde van een Chinook-transporthelikopter of het bedrag dat de VS in vier uur in Irak besteedde).

De aanslag op 11 september leverde (Manhattan) een schadebedrag van 16 miljard USD op. De reactie van de Verenigde Staten (inval in Irak alleen) kostte (tot 2008) meer dan een biljoen dollar en het leven van meer dan 4.000 Amerikaanse soldaten (en tienduizenden Irakese al dan niet burgers). Voor een discussie over dit onderwerp zie Rothkopf, 2008, bladzijde 259-263.

Een kernvraag

De kernvraag is hier: gaan we over tot de inzet van meer "Matrix" en eventueel ook LAR's? En wanneer doen "we" dat? En moeten "we" niet eens ernstig gaan nadenken waar "onze" informatie voor wordt  ingezet als we Facebook of Google gebruiken?

Literatuur

  • Carr, Nicholas. De Glazen Kooi. Wat automatisering met ons doet. Maven Publishing. 2014.
  • Keen, Andrew. Internet is niet het antwoord. Xander Uitgevers BV. 2015.
  • Rothkoph, David. De superklasse. Het onzichtbare netwerk van een wereldwijde machtselite. Balans. 2008.
f t

Login