Wilhelmus Johannes Heisterkamp 1817 1891 1 t


Vroege jaren

Wilhelmus Johannes Heisterkamp (Breda, 19 februari 1817 - Breda, 13 februari 1891) was de zoon van Johannes Bernardus Heisterkamp (1788-1848) en Johanna de Meel (1788-1827). Hij trouwde op 28 juni 1854 in Kampen met Johanna Helena van Duynen (1818-1897). Het echtpaar kreeg zes kinderen.  

Heisterkamp trad in dienst van het Koninklijk Nederlandse-Indische leger en was gedurende vele jaren als onderofficier, onder meer bij het Negende Bataljon, actief. Pas in maart 1841 werd hij bij de Eerste Afdeling Algemeen Depot bevorderd tot tweede luitenant. Later keerde hij terug bij het Negende Bataljon, waar Heisterkamp in 1848 een benoeming ontving als eerste luitenant. 

Expeditie naar de Palembangse Bovenlanden

Toen in 1851 de expeditie naar de Palembangse Bovenlanden begon nam Heisterkamp daar bij het Negende Bataljon aan deel. Voor zijn verrichtingen aldaar verkreeg hij bij Koninklijk Besluit van 30 december 1851 nummer 65 de Militaire Willemsorde vierde klasse. Heesterkamp WJ

In de zomer van 1852 werd Heisterkamp, nog steeds op expeditie, bevorderd tot kapitein. In deze rang ontving hij bij Koninklijk Besluit van 15 december 1852 een Eervolle Vermelding voor zijn betoonde moed in de Palembangse Bovenlanden gedurende het jaar 1852. 

Heisterkamp ontving begin 1853 een tweejarig verlof - buiten bezwaar van den lande - naar Nederland.

Een van de redenen voor zijn verlof was waarschijnlijk zijn plan in het huwelijk te treden. Hij keerde echter al op 13 november 1854, met onder zijn commando een detachement van honderd man suppletietroepen, met het koopvaardijschip Palembang naar Java terug. 

Latere leven

Nadat Heisterkamp op 26 februari 1855 te Batavia was aangekomen werd hij niet meer bij het Negende Bataljon teruggeplaatst maar naar het Elfde Bataljon gezonden. Aan het begin van het jaar 1856 verwisselde hij dit bataljon Wilhelmus J. Heisterkamp 1817 1891 vermoedelijk 2 tvoor het Garnizoensbataljon in de Eerste Militaire Afdeling, gelegerd te Batavia, waar hij als commandant fungeerde. 

Twee jaar later werd Heisterkamp bevorderd tot majoor en in 1859, voor zijn functioneren als commandant van Batavia, benoemd tot officier in de Orde van de Eikenkroon. In de nacht van 1 op 2 februari 1860 teisterde een grote brand de redoute van militaire gebouwen te Telok Betong. De bemanning van de redoute kreeg het vuur met zeer veel inspanning onder controle. 

De commandant van het KNIL, generaal J. van Swieten, vaardigde een Dagorder uit, waarin hij bij Gouvernementsbesluit van 22 maart 1860 nummer 22 de tevredenheid van de regering betuigde, onder meer aan Heisterkamp. 

Aan het einde van het jaar 1860 verkreeg Heisterkamp wegens ziekte een tweejarig verlof naar Nederland. Hij ontving op zijn verzoek bij Koninklijk Besluit van 14 november 1862 nummer 104 met ingang van 1 december 1862 eervol ontslag uit de militaire dienst met toekenning van de rang van luitenant-kolonel en recht op pensioen. 

In Nederland was hij later onder meer werkzaam als agent voor de Rotterdamse Lloyd in Breda en deelnemer aan de Anti-dienstvervangingsbond. Heisterkamp overleed in februari 1891 op bijna 74-jarige leeftijd. Hij was Ridder in de Militaire Willemsorde vierde klasse, officier in de Orde van de Eikenkroon en bezat een Eervolle Vermelding. 

f t

Login