• Vestingartillerie

  • Zr.Ms Celebes in gevecht met een Kota Mara (1859)

  • Zr Ms Karel Doorman en Zr Ms Willem vd Zaan

  • Neptunusdiploma

  • Citadel van Antwerpen

  • Lanciers de la Garde Imperiale (Hollanders)

cid 3CE8A003 ABCB 4AD3 B61C 1602C76D9260lan



 Inleiding

Het geslacht Jeekel

Het geslacht Calmeyer

Jonge jaren

Opleiding

Aan de Oost-Duitse grens

Opleidingen en Doctrine-ontwikkeling

Uitzending naar Bosnië en Herzegovina

Hoofd voorlichting Landmacht

Defensie-attaché in Zuid-Afrika

Werk als docent en chef staf van de IGK

Huidige positie

Zie ook


Inleiding

Willem Synco Michael (Michael) Calmeyer Meijburg (Leiden, 22 juli 1961) is kolonel der cavalerie, chef-staf van de Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht, generaal Bart Hoitink. Zijn moeder, Ottoline Calmeyer, was de dochter van generaal Michael Rudolph Hendrik Calmeyer en Cato Ottoline Jeekel. Zijn vader is legerpredikant Synco Meyburg.  Binnen deze familie zijn zowel de geslachten Jeekel als Calmeyer militair bezien interessant.

Het geslacht Jeekel

De moeder van Calmeyer Meijburg was enig kind van Cato Ottoline Jeekel (1896-) en Michael Rudolph Hendrik Calmeyer. Cato Ottoline was de dochter van Christiaan Antoon Jeekel (1866-1927), luitenant-kolonel en tijdelijk inspectCalmeyer met een Koreavrijwilligereur der directe belastingen, en Ottoline Johanna Vreede (1868-1941). Haar broer was luitenant-ter-zee Christiaan Antoon Jeekel (1909-1941), die met zijn boot O XVI getorpedeerd werd door de Japanners.

Luitenant-kolonel Jeekel was de zoon van Christiaan Antoon Jeekel (1839-1885), luitenant-ter-zee, ridder Militaire Willems-Orde, burgemeester van Schiedam en directeur en medeoprichter van de glasfabriek Leerdam, en Hermine Caroline Mijnssen (1841-1925).  Luitenant-ter-zee Jeekel was de zoon van officier der administratie eerste klasse en ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw Christiaan Antoon Jeekel (1807-1856) en Anna Sophia Vaerst (1807-1886). Aldus stamt Calmeyer Meijburg, althans van zijn moeders kant uit bezien, uit een solide militair geslacht.

Het geslacht Calmeyer

De grootvader van Calmeyer Meijburg was generaal Michael Rudolph Hendrik Calmeyer (1895-1990). Hij was de zoon van kapitein-ter-zee Johan Hendrik Calmeyer (1854-1924) en  Catharina Sophia Staudenmayer. Johan Hendrik was getrouwd met Jane Ann de Veer (1871-1966), een nazaat van gouverneur Abraham de Veer.

Jonge jaren

Calmeyer Meijburg (Leiden, 22 juli 1961) bracht zijn eerste jaren door in Roswinkel, gelegen nabij Emmen, waar zijn vader, Synco Meijburg,  beroepen was tot predikant van de Nederlands Hervormde Kerk. In 1964 meldde Meijburg Pastorie roswinkelzich als legerpredikant en werd geplaatst bij 103 Verkenningsbataljon in Seedorf. Het jonge domineesgezin verhuisde naar Duitsland en vestigde zich eerst te Selsingen en later in Zeven. Calmeyer Meijburg volgde hier de kleuter- en de lagere school.

In 1970 keerde het gezin, toen vader Meijburg geplaatst werd bij het 44ste Pantserinfanteriebataljon te Zuid Laren,  terug naar Nederland.  Enkele jaren later, in 1975, werd hij bij de Koninklijke Militaire Academie te Breda benoemd tot dominee en kreeg aldaar onder meer tot taak de cadetten, waarvoor hij daarnaast als vertrouwensman fungeerde, te onderwijzen.

Opleiding

Calmeyer Meijburg volgde aldus te Breda het Stedelijk Gymnasium en deed in 1980 zijn eindexamen. Dat hij toen voor de Koninklijke Militaire Academie koos was deels een direct gevolg van de verhalen die hij van zijn grootvader, generaal Calmeyer, had gehoord en deels een pragmatische keuze, daar hij in ieder geval in dienst moest.

Op de Koninklijke Militaire Academie koos Calmeyer Meijburg voor de studierichting cavalerie; ook deze keuze was indirect beïnvloed door zijn familie: generaal Calmeyer had graag bij de cavalerie werkzaam willen zijn en Meijburg sr. was actief geweest bij het 103 verkenningsbataljon in Seedorf.

Aan de Oost-Duitse grens

Calmeyer Meijburg studeerde in 1984 af en werd toen in de rang van tweede luitenant der cavalerie en functie van pelotonscommandant geplaatst bij het 59ste tankbataljon in 't Harde. In die tijd, 1986, ontving het bataljon, na de uitfasering van de Centuricid 3AEBBA9E-51AB-4265-BC32-33C4E0C6F158lanontank, de Leopard-1v tank. Calmeyer Meijburg bleef gedurende vier jaar als pelotons- en plaatsvervangend eskadronscommandant werkzaam in 't Harde, toen hij (in 1988) in de functie van eskadronscommandant overgeplaatst werd bij het 43ste tankbataljon in Langemannshof. Hij werd in datzelfde jaar bevorderd tot ritmeester.

Dit waren interessante tijden omdat op 9 november 1989 de Berlijnse muur viel en men in de weekeinden aldaar de nieuwe situatie persoonlijk in ogenschouw kon gaan nemen. Daarnaast was het nu mogelijk de stellingen van de voormalige tegenstander te bezichtigen, waardoor duidelijk werd dat het 43ste tankbataljon niet voor niets in de volle opstelling actief was geweest.

Opleidingen en Doctrine-ontwikkeling

Calmeyer Meijburg werd in 1991 overgeplaatst naar het Opleidings Centrum Cavalerie in Amersfoort, gelegen in de Prins Bernhardkazerne, en volgde in 1993 de cursus Stafdienst aan het Instituut Defensie Leergangen te Rijswijk. Aansluitend nam hij deel aan de anderhalf jaar durende opleiding voor Hogere Militaire Vorming op het terrein van de oude vliegbasis Ypenburg. Calmeyer Meijburg werd in 1995 bevorderd tot majoor en ingedeeld bij de Landmachtstaf, afdeling Plannen, Julianakazerne te Den Haag.

Na twee jaar trad hij als vrijwilliger in de functie van schrijver toe tot de werkgroep Doctrine-ontwikkeling.  Toen bij deze afdeling een vacature vrijkwam werd Calmeyer Meijburg aldaar geplaatst. In deze tijd werkte hij onder meer mee aan de Landmacht Doctrine Publicatie (LDP) I (1996) en later aan de LDP II (Gevechtsoperaties) en III (Vredesoperaties).  Hij werd in 1999 bevorderd tot luitenant-kolonel en overgeplaatst naar het Allied Force Command (Landforce Central Europe) in Heidelberg.

Uitzending naar Bosnië en Herzegovina

Calmeyer Meijburg werd in december 1999 vanuit laatst genoemde positie, in het kader van de Stabilization Force (SFOR), uitgezonden naar Bosnië en Herzegovina. Dat was in de functie van mThanksilitair assistent van luitenant-generaal Ronald Emerson Adams, commandant van SFOR. In deze positie fungeerde Calmeyer Meijburg als persoonlijk secretaris en bereidde hij onder meer bezoeken voor aan de diverse battle groups van SFOR. Dat betekende in de praktijk veel helikoptervluchten van en naar de diverse battle groups.

In deze perDecoratie Calmeijeriode, vijf jaar na het sluiten van de Peace Agreement, deden er zich zo nu en dan nog schietincidenten voor, werden er wapenvondsten gedaan en mijnenvelden ontdekt. Wat Calmeyer Meijburg in deze periode leerde waarderen, was de kracht van de internationale samenwerking en de wijze waarop een grote militaire organisatie functioneerde. Deze tijd was voor hem ook een kennismaking met de nieuwe taak van de krijgsmacht, na de val van het IJzeren Gordijn, die hij eerder van dichtbij mee had gemaakt.

Hoofd Voorlichting Landmacht

Calmeijer Meijburg keerde na zeven maanden naar Heidelberg terug. In 2001 werd hij benoemd tot Hoofd Landmachtvoorlichting op het Plein te Den Haag. In deze positie was hij het eerste aanspreekpunt voor de media of andere instanties of personen die contact zochten met de Landmacht. Daarnaast bestond zijn taak uit het begeleiden van personeel van Defensie  in de studio. Het beleid was indertijd om vanuit de Landmacht zelf te spreken eerder dan via woordvoerders verklaringen uit te doen gaan.

Dit was een uitdagende functie voor Calmeyer Meijburg omdat er binnen Defensie niets gebeurde zonder dat hij er van wist en er een zekere invloed, althans op de communicatie, kon worden uitgeoefend. Zeker in de dan roerige tijden, de aanslag op het World Trade Centre in New York, de inval in Irak en de presentatie van het NIOD-rapport over Srebrenica,  was dit interessant. Toen Nederland in 2002 militairen uitzond naar ISAF in Kabul, was Calmeyer Meijburg erbij om de grote mediabelangstelling in goede banen te leiden. Deze functie vervulde hij tot 2004.

In dit jaar werd hij voor een paar weken uitgezonden naar Tampa, Florida, naar het hoofdkwartier van US Central Command (Centcom). Aldaar maakte hij deel uit van een liasonteam van vijf personen, dat zich bezig hield met de kwestie Irak-Afghanistan.  

Defensie-attaché in Zuid-Afrika

In 2004 werd Calmeijer-Meijburg benoemd tot Defensie-attaché in Pretoria. Zijn uitvalsbasis aldaar was de ambassade, waar hij optrad als de vertegenwoordiger van de Nederlandse Minister van Defensie en def-att-pretoriade Nederlandse Commandant der Strijdkrachten. In die tijd werd onderzocht of er een samenwerkingsverband mogelijk was en of Zuid-Afrika een meer toonaangevende rol zou kunnen spelen bij vredesoperaties op het Afrikaanse continent.

Naast deze bezigheden bestond de taak van Calmeyer Meijburg uit netwerken, (het voorstellen van het) leggen van contacten tussen delegaties van de Marine, de Landmacht en de Luchtmacht en hun collega´s in Zuid-Afrika en het begeleiden daarvan.

Werk als docent en chef staf van de IGK

Pas in 2008 keerden Calmeyer Meijburg en zijn gezin terug naar Nederland, waar hij benoemd was tot docent aan het Instituut voor Defensie LeerAfrica commandgangen te Rijswijk/Ypenburg. Maar Afrika bleef toch trekken. Op eigen verzoek werd hij in 2010  in de rang van kolonel aangesteld als liason officier in Stuttgart, bij het United States Africa Command (USAFRICOM), dat als doel de samenwerking met Afrikaanse landen had. Hij was de enige Nederlander in het 1400 man tellende AFRICOM.

Calmeyer Meijburg onderzocht hier de mogelijkheid tot trainen van Afrikaanse soldaten, uit onder meer Burundi, Oeganda en Kenia, voor inzet tijdens vredesoperaties. Het uiteindelijk doel was dat elk Afrikaans land met een liasonofficier vertegenwoordigd zou zijn bij de AFRICOM. Om dit te bereiken dienden echter heel wat juridicid 03B3F8BD-2E2E-48B6-9FCA-8C2CB21470D8lansche, financiële en diplomatieke obstakels overwonnen te worden.

Calmeyer Meijburg keerde in 2013 terug naar Nederland en werd benoemd tot chef-staf van de Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht. In deze coördinerende-leidinggevende functie gaf hij richting aan een staf van acht officieren, afkomstig van alle krijgsmachtdelen.

Ook deze positie was een uitdaging voor Calmeyer Meijburg omdat hij zowel de interne processen diende te volgen als ook elders de strategische-operationele zaken op de voet volgde.

Huidige positie

In de tweede helft van 2016 werd Calmeyer Meijburg benoemd tot defensie attaché in Nairobi, waar zijn werkgebied zich uitstrekt over geheel Oostelijk Afrika, inclusief Somalië en de Seychellen. De belangrijkste taak die men hem opgedragen heeft is het in beeld brengen van de militaire situatie en het onderzoeken en begeleiden van mogelijkheden voor Nederlandse militaire inzet. 

De Koninklijke Marine speelt wat dit laatste betreft al jaren een toonaangevende rol in de bestrijding van piraten rondom de Hoorn van Afrika en ook de Koninklijke Landmacht is betrokken bij het opleiden van militairen in Oeganda, Rwanda en Burundi. 

In zijn schaarse vrije tijd is Calmeyer Meijburg een zeer verdienstelijke fotograaf. Zijn werken waren onder meer te bewonderen op de Facebookpagina van de Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht.


Zie ook


[ Terug

 
 
 
 
f t