Bawean SMN


Vroege loopbaan

Willem Hendrik Mante (geboren op 18 januari 1895, overleden te Bussum op 6 november 1981) was de zoon van een opzichter der genie. Hij slaagde in september 1924 voor zijn examen eerste stuurman grote stoomvaart en trouwde in augustus 1926 in Bussum met Adriana Gerarda Verboog. Hij voer in 1932 als tweede officier onder kapitein G.J. Terwiel op het stoomschip van de Maatschappij Nederland J.P. Coen. Mante kreeg bij Koninklijk Besluit van 18 september 1947 nummer 7 het Kruis van Verdienste voor zijn verrichtingen als gezagvoerder der Koopvaardij.

Dat was omdat hij in die functie waardevolle diensten aan de oorlogsvoering had bewezen door gedurende meer dan twee jaar op moedige en beleidvolle wijze het gezag op zijn schip te hebben uitgeoefend in gebieden waar door de oorlogomstandigheden voortdurend grote gevaren van vijandelijke handelingen werden gelopen. Zijn activiteiten vonden onder meer plaats op het vrachtschip Simaloer van de Stoomvaartmaatschappij Nederland. De uitreiking van het Kruis van Verdienste vond plaats op 9 december 1947 op het Vrijthof te Maastricht door Prins Bernhard.Tweede officier Mante

De Simaloer

De Simaloer was een der oudere vrachtschepen van de Maatschappij Nederland; het schip (dan onder commando van kapitein J. Droste) kwam in de morgen van 2 maart 1941, op 160 mijl van Oban, onder het vuur van drie luchtaanvallen te liggen, waardoor zware schade ontstond.

Aangezien het schip geen luchtafweergeschut bezat was de bemanning genoodzaakt het schip te verlaten en een deel van hen werd opgepikt door de Schotse Clan Cameron. De Simaloer zonk uiteindelijk op 4 maart.

Latere loopbaan

Tijdens het feest, gehouden te Belawan, in augustus 1949, was Mante in de functie van gezagvoerder van de Talisse aanwezig om de lading van de honderdduizendste ton palmolie te vieren. Deze olie was afkomstig van de voormalige JapaSimaloernse onderneming "Adjamu", die nu door de Gouvernements Landbouw Bedrijven werd beheerd; de Nederlandse Handelsmaatschappij verzorgde de afscheep. Tijdens de festiviteiten hield Mante een toespraak waarin hij herinnerde aan de vroegere wijze van transport in vaten en hulde bracht aan de planters.

In augustus 1954 voer Mante met de Bawean, in dienst van de Java Pacific & Hoegh Lines, naar Seattle; hij kwam toen uit het Verre Oosten en was onderweg naar het noordwestelijke Pacifische Gebied. Mante werd in april 1953 benoemd tot ridder in de Orde van Oranje Nassau; hij was toen werkzaam als gezagvoerder bij de NV Stoomvaartmaatschappij Nederland.

Hector, de hond van Mante

Hector was een fox terriër, eigendom van Mante, toen kapitein op de Simaloer, in800px-Fox terrier00dertijd gelegen te Vancouver. Hector vond het leuk in de havens rond te struinen, maar keerde op een kwade dag niet terug naar de Simaloer. Mante moest, ondanks dat hij de verdwijning van Hector heel erg vond, als gevolg van zijn strakke vaarschema toch doorvaren.  Toen Hector terugkeerde van zijn ontdekkingstocht door de haven werd hij door leden van drie bemanningen gezien, terwijl het dier hun schip betrad, even rondsnuffelde en weer wegliep.

Uren nadat het voor Yokohama bestemde schip Hanley de haven verlaten had werd Hector als verstekeling in het ruim ontdekt. Negentien dagen later, toen het schip Tokyo aandeed, begon Hector nerveus te worden, sprong overboord en zwom naar een andere boot, die juist de haven verliet. Aan boord bevond zich zijn baas, Mante. Wat Mante verbaasde, zo schreef Dennis Barden, in zijn boek Psychic Animals, was hoe Hector wist dat de Hanley naar Japan zou varen, waar hij zijn baasje terug zou vinden. Hij kon er geen logische verklaring voor vinden.

Mante  overleed in november 1981 en werd begraven op de Algemene Begraafplaats te Bussum.


Bronvermelding


[ Terug

 

f t