Fortificatie1

                                                                                            


Geschiedenis

De Marine Kustbatterij Heerenduin (W.N. 81) was een onderdeel van de Duitse Atlantic Wall, een 2.685 kilometer lange Duitse verdedigingslinie, bestaande uit bunkers, artillerie en mijnenvelden. De twee Nederlandse 7.5 cm batterijen bij IJmuiden, die bedoeld wareKaartjen geweest om de haven van IJmuiden tegen een Duitse aanval te beschermen, werden aan het einde van 1941 door de Duitse Kriegsmarine ontmanteld.

Nog in datzelfde jaar werd begonnen met de bouw van geschutsbeddingen voor een 17 cm mittelschwere Küstenbatterie Prien, genoemd naar onderzeebootkapitein Günter Prien. Later werd de batterij hernoemd in Küstenbatterie Heerenduin. In Duits militaire termen werd de Küstenbatterie aangeduid als M.M.A. 4/101, de vierde batterij van de Marine artillerie afdeling 101.

Bescherming geschut

Om het geschut tijdens bombardementen te beschermen werd in 1944 begonnen met de bouw van vier zware betonnen geschutsbunkers (type M272), een vuurleidingspost (type M178) en twee munitiemagazijnen. De gehele stelling werd beschermd door prikkeldraadafrasteringen, mijnenvelden, granaatwerpers en mitrailleursnesten.

In het verlengde van de Marine Kustbatterij Heerenduin was in 1941 al de Mitaire Luchtafweerbatterij Olmen (W.N. 82) gebouwd. In de drie open beddingen werd 10.5 cm luchtafweergeschut opgesteld tegen doelen ter zee en in de lucht.  De batterij werd later uitgebreid met zware betonnen geschutsbunkers (type fl 243 en fl 249). De sterkte was zeer goed gebouwd omdat, toen in 1944 een vloot van 350 vliegtuigen de stelling bombardeerde, deze na afloop nauwelijks beschadigd was.

Delen van het gebied bij IJmuiden zijn vrij toegankelijk. Meer informatie kunt u vinden in het Bunkermuseum, voor de website zie hier.

 Fortificatie7Fortificatie6Fortificatie3

 

 

 

 


 [ Terug ]

 

 

f t