Deibelnieuw


Vroege jaren

Loopbaan in Nederlands-Indië

Militaire Willemsorde

Plechtige uitreiking door Beel en Spoor

Latere loopbaan en ongeluk

Nasleep

Zie ook

Bronvermelding


Vroege jaren

August Gerard Deibel (Fort de Kock, 11 september 1915 - Uithuizen, 12 juni 1951) volgde de vijfjarige HBS in Den Haag aan het Stokroosplein en behaalde aldaar in juni 1933 zijn eindexamen. Datzelfde jaar nam hij Sibajakmet succes deel aan het rangschikkingsexamen voor toelating als cadet aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda en werd hij ingedeeld bij de afdeling Infanterie, bestemd voor Nederlands-Indië. Hij behaalde, inmiddels benoemd tot de rang van cadet-sergeant, daar in juni 1936 het officiersexamen en werd met ingang van 2 augustus 1936 benoemd tot tweede luitenant bij het wapen der infanterie.

Deibel was in deze tijd actief en zeer bekend als  achterspeler bij Quick, een voetbalvereniging.  Hij speelde daar begin januari 1937 zijn laatste wedstrijd want op 20 januari 1937  vertrok hij naar Nederlands-Indië, waar hij zijn militaire loopbaan zou vervolgen. Bij wijze van afscheid werd hij in kleine kring gehuldigd. Aldus reisde Deibel per Hr. Ms. Sibajak van Rotterdam naar de Oost, waar hij ingedeeld werd bij het XIX-de bataljon te Malang.

Loopbaan in Nederlands-Indië

Deibel trouwde op 29 september 1937 te Bloemendaal met W.A. Rubach. Hij werd in 1939 als leerlingvlieger-waarnemer ingedeeld bij het depot van de Militaire Luchtvaart te Andir en volgde bij de luchtvaartafdeling te Bandoeng een opleiding tot vlieger. Hij behaalde in juni 1939 het examen tot verkrijging van het klein militair brevet. Nog datzelfde jaar, met ingang van 2 augustus, werd hij bevorderd tot eerste luitenant. In deze tijd trad Deibel op Vliegtuigoefeningals commandant van het 122ste Squadron "Mustangs" der Militaire Luchtmacht in Medan. Daarnaast was hij actief als midvoor en back bij het voetbalelftal der Militaire Luchtvaart en het Bandoengse Bondselftal.

Voor zijn verrichtingen aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, tijdens de bezetting van Nederlands-Indië door Japan, werd Deibel bij besluit van de gouverneur-generaal van 27 januari 1942 nummer 1 begiftigd met het Vliegerkruis.

Dat was omdat hij, samen met kapitein-vlieger J.P. van Helsdingen en sergeant-vlieger G.M. Bruggink, zich bijzonder onderscheiden had tijdens de luchtgevechten met vijandelijke jagers boven Singapore op 12 januari 1942. Deibel was als vlieger van een patrouille jachtvliegtuigen op onverschrokken wijze het luchtgevecht aangegaan met een overmachtige vijand en schoot daarbij een vijandelijk jachtvliegtuig neer. Na de capitulatie werd Deibel op Java krijgsgevangen gemaakt.

Militaire Willemsorde

Deibel werd in de rang van kapitein-vlieger-waarnemer, gelijktijdig met eerder genoemde Van Helsdingen (postuum) en Bruggink, bij Koninklijk Besluit van 14 juli 1948 nummer 5 benoemd tot ridder in de Militaire Willemsorde. Dat was omdat hij zich in de strijd onderscheiden had door daden van moed, beleid en trouw in de luchtstrijd tegen de Japanners boven Singapore en de Riouw-Archipel in januari 1942. Voor deze activiteiten was hem al eerder het Vliegerkruis toegekend. Op 18 februari 1942 was hij met een afdeling van acht jagers, die de opdracht hadden een Japanse aanval op Buitenzorg august-gerard-deibelaf te slaan, actief. Deibel stuurde tijdens het gevecht tegen een overmachtig aantal vijandelijke vliegtuigen zijn toestel recht op de vijand in, waarbij zijn vliegtuig getroffen en hijzelf gewond raakte.

In de middag van 7 maart 1942 was Deibel ingedeeld bij een patrouille van de laatste vier jachtvliegtuigen die overgebleven waren bij de Nederlands-Indische Militaire Luchtvaart. De vliegtuigen moesten, ter verhoging van het moreel van de eigen grondstrijdkrachten,  tussen Tjiater en Bandoeng vliegersteun verlenen. Deibel volgde onverschrokken zijn commandant, ondanks dat hij de overtuiging moest hebben gehad dat er door de zeer sterkte luchtovermacht van de vijand in dit gebied er slechts een geringe kans bestond dat hij het er levend af zou brengen. Ook wist hij toen al dat de capitulatie van het Koninklijke Nederlands-Indische Leger zeer aanstaande was.

Plechtige uitreiking door Beel en Spoor

Deibel was in november 1948 actief met een Mustang-jager tijdens de vliegdemonstraties op het vliegveld van Medan. Hij maakte met dit toestel een duik met een snelheid van ongeveer 900 kilometer; deze manoeuvre bestempelde hem tot een der meest onversaagde piloten en de Mustang in die tijd tot de snelste propeller-jager ter wereld. De beëdiging  tot Ridder in de Militaire Willemsord12227571 1709130759317557 5738495873096853139 ne vond in maart 1949 tijdens een indrukwekkende plechtigheid op het Burgemeester Bisschopplein  te Batavia plaats. Hierbij nam de Hoge Vertegenwoordiger van de Kroon, Dr. L.J.M. Beel, de eed af aan de zeven nieuwe Ridders.

 De ceremonie vond plaats in front van de troep, bestaande uit onderdelen van de Koninklijke Marine, de Kno landmacht en het KNIL, en in de aanwezigheid van talloze andere ridders in de Militaire Willemsorde, alsmede vele andere militaire en civiele autoriteiten en belangstellenden. Na Beel sprak de legercommandant, Simon Spoor, die onder meer zei: Ik stel er prijs op u aan te spreken met de eretitel "soldaten", van welke rang of stand ook. Wij zijn heden bijeen gekomen om een zevental eer te betuigen die gedecoreerd zijn voor het feit dat zij een groot soldaat zijn. Hij benadrukte: wij zijn trouw aan het land en het volk, maar ook trouw aan eigen beginselen en geweten.

Latere loopbaan en ongeluk

Terug in Nederland werd Deibel gestationeerd op Vliegbasis Leeuwarden en trad hij op als hoofd luchtzaken en waarnemend basisDoodsberichtcommandant.  Hij kwam op 12 juni 1951 bij een vliegtuigongeluk om het leven. Bij Uithuizen werd een vliegdemonstratie gegeven door vier straaljagers tijdens de legerdag van de UTHIL-tentoonstelling.

De Meteorstraaljager van Deibel, vader van drie kinderen, stortte neer en kwam gedeeltelijk in een ondiepe gracht bij een boerderij terecht, waarbij de brokstukken verder verspreid lagen over een aangrenzend weiland. Deibel werd uit het toestel geslingerd en zijn lichaam belandde in een tarweakker. Kort voor het toestel neerstortte was er nog radiografisch contact geweest. Waarnemers zagen het toestel zonder waarneembare oorzaak naar beneden komen.

Nasleep

Toen het nieuws bekend was geworden speelde de Militaire Kapel op plechtige wijze het Wilhelmus. Het lichaam van Deibel werd, nadat het met militaire eer uitgeleide was gedaan op de Vliegbasis Leeuwarden, met een auto van het Rode Kruis naar Den Haag vervoerd. Voordat de auto de openbare weg bereikte reed zij tussen een gewapende ere-escorte door.

De begrafenis vond op maandag 18 juni 1951 op Nieuw Eik en Duinen te Den Haag met militaire eer plaats. In de stoet liepen onder meer de de kapel van de luchtstrijdkrachten uit Nijmegen, een detachement gewapende en een detachement ongewapende luchtvaarttroepen en een groot aantal officieren van de Nederlandse luchtmacht en het leger mee. Sprekers waren onder meer generaal-majoor P. Scholten, namens de oudofficieren en manschappen van het voormalig territoriaal troepencommando van Noord-Sumatra, generaal-majoor Koot, voorzitter van het Kapittel MWO en de vader van de overledene.  

De plechtigheid werd bijgewoond door generaal-majoor Buurmann van Vreeden, L.H. van Oyen, voormalig commandant van de Militaire Luchtvaart in Nederlands-Indië en vele andere hoge autoriteiten.  


Zie ook

Bronvermelding

  • 1933. Eindexamen. In: Het Vaderland, 15 juli 1933
  • 1933. KMA. Nieuwe cadetten. In: Bataviaasch Nieuwsblad, 6 oktober 1933
  • 1936. KMA. In: Het Nieuws van de Dag voor Nederlands-Indië, 9 juli 1936
  • 1936. Personalia. In: Bataviaasch Nieuwsblad, 28 juli 1936
  • 1937. Militaria. In: de Indische Courant, 15 januari 1937
  • 1937. Afscheid A.G. Deibel. In: Het Vaderland, 23 januari 1937
  • 1937. Personalia. In: Soerabajasch Handelsblad, 24 september 1937
  • 1939. Infanterie. In: Het Nieuws van de Dag voor Nederlands-Indië, 15 juli 1939
  • 1939. Leger en vloot. De reorganisatie bij de L.A. De Indische Courant, 1 februari 1939
  • 1939. Militaire vliegers. Geslaagd voor klein brevet. In: De Indische Courant, 1 juni 1939
  • 1942. Oorlogsonderscheidingen. In: Soerabajasch Handelsblad, 1 februari 1942
  • 1942. De prestaties. In: De Sumatra Post, 3 februari 1942
  • 1948. Vaart en afwisseling. In: Het Nieuwsblad voor Sumatra, 29 november 1948
  • 1949. Dr. Beel beëdigd zeven nieuwe ridders MWO. In: Het Nieuwsblad voor Sumatra, 23 maart 1949
  • 1950. Verzetsster Oost-Azië 1942-1945. In: de Java Bode, 20 juni 1950
  • 1951. Stoffelijk overschot van kapitein Deibel naar Den Haag, Leeuwarder Courant, 16 juni 1951
  • 1951. Begrafenis van kapitein A.G. Deibel. In: De Tijd, 19 juni 1951 

[ Terug

f t