Merdeka


Woorden voor de een, de hel voor een ander

Een enkel citaat uit het dagboek van een Indië-veteraan: "Gisteravond was ik dus vroeg gaan slapen. Het had nog niet geregend. Het was een prachtige avond. Om tien uur brak ineens een hels onweer los. Daar werd ik wakker van en bleef half wakker.

Om half een afgelopen nacht begon plotseling de aanval op ons kamp. Iedereen uit bed en in de stellingen. Ze gilden en vuurden en riepen: “Merdeka!”. Dan weer Japanse gillen van “Tjsa, Tjsa! Partij communist!! enzo”. Wij schoten lichtkogels af met de 2de mortier.

Brisantgranaten; hiervan hadden we jammer genoeg maar weinig. Haarsma schoot een paar aanvallende peloppers gericht af en ongetwijfeld raakten we vijanden. Mijn sten weigerde na 1 magazijn en ook die van Lampie en de Melker. Toen heb ik het geweer van Aarts genomen en Lampie dat van Diepenbeek.

Het vuren hield aan, wederzijds. Eén was er zelfs al over de kali en schreeuwde “Merdeka!” vlak bij mijn stellingen. Die kwam recht op mij af. Na een paar vuurstoten van de Bren van Van Royen was hij weg. Het licht was uit, benzine voor blikjes op. Plotseling vielen ineens twee gewonden Arie den Boesterd achter de Bren. Hij werd aan de slaap gewond.

Ook luitenant Michels werd gelijktijdig gewond maar slechts een schampschot. De radio vroeg om versterking en de ambulance. Inmiddels ging het vuren door. Aarts zat Brenmagazijnen te vullen. Diepenbeek werd half gek van de zenuwen. Hij wilde met handgranaten gaan gooien. Hij pakte mijn klewang en zat met zijn pistool in de hand.....".

Woorden voor de een, de hel voor een ander. Het woord "Merdeka" heeft voor veel mensen een uiterst beladen betekenis. Aan beide zijden van de toenmalige 'linies'. Het woord Merdeka moet dus niet lichtvaardig worden gebruikt; ook niet bij tentoonstellingen (zoals bij Museum Bronbeek). Er worden mensen op de ziel getrapt. Heb daar weet van!

Arie den Boesterd overleed enkele dagen later aan zijn hoofdwond.

f t