Inleiding

Kapitein der Mariniers E.J. baron Lewe van Aduard bood in het najaar van 1942 aan de oudstaangewezen officier der Mariniers in Londen, kolonel der Mariniers M.R. de Bruyne, een plan voor de oprichting van een Marinierseenheid ter sterkte van een Reinforced Regiment van het United States Marine Corps (USMC) aan. Deze eenheid zou bestemd worden deel te nOpleiding kamp Lejeune Marniersemen aan de strijd tegen Japan. Het Korps zou opgeleid, bewapend en uitgerust worden in Amerika en naast een kern van 250 beschikbare beroepsmariniers bestaan uit oorlogsvrijwilligers, die direct na de bevrijding van Nederland gerekruteerd zouden worden.

Op 17 mei 1943 ondertekende de Minister van Marine, bevelhebber der zeestrijdkrachten, luitenant admiraal J.Th. Furstner de beschikking.  Eind 1943 was de Mariniersbrigade op papier gereed, dankzij het gedegen werk dat Lewe van Aduard in het  Munitions Building van het War Department in Washington had verricht. Vanaf eind 1943 werden Nederlandse Mariniers, afkomstig uit Curaçao, Surinama, Engeland en vanaf de vloot, waar ook ter wereld, op Camp Lejeune (in Courthouse Bay) in North Carolina opgeleid.

Camp Lejeune was indertijd het grootste en modernste trainingscentrum van de Verenigde Staten en een van de best uitgeruste militaire opleidingscentra ter wereld. De groep die in oktober 1943 in Camp Lejeune aankwam, de "kernkadergroep", was bestemd om het kader te gaan zijn voor de te vormen Mariniersbrigade. Deze zou bestaan uit een brigadestaf, 3 infanteriebataljons, een medische compagnie, motortransportcompagnie, geniebataljon, tankcompagnie, artilleriecompagnie, verkenningsafdeling, zware wapencompagnie, amfibie-compagnie, artilleriebataljon, verplegings- en wapenafdeling en verbindingseenheden.

Opleiding in Kamp Lejeune

De Mariniers werden in Kamp Lejeune opgeleid door veteranen uit de oorlog in de Pacific. Er werden instructiefilms vertoond waarin men zag hoe jonge Mariniers sneuvelden op Guadalcanal, Bougainville en Terawa en de dagen waren gevuld met trainingen in ongewapend vechten,  infanterie-exercities, schiet- en landingMariniers in Kamp Lejeune in de oorlogsoefeningen.

Daarnaast kregen de recruten les in de omgang met granaten, geweer M-1 en de Browining Automatic Rifle, waren er trainingsfilms en werd les gegeven in militaire geschiedenis. Aldus bestonden de dagen in Kamp Lejeune uit 16 uur oefening of theorie en 8 uur ontspanning en/of slapen.

De staf van het detachement Mariniers  zetelde in Washington DC, in room 4522 van het Munitions Building. In Kamp Lejeune zouden de infanterie, genie, medische dienst, het motortransport en de verkenningsafdeling worden opgeleid. De officiers - en artillerieopleidingen werden in Quantico gegeven en andere opleidingen in San Diego, Camp Endicott, Fort Knox, Fort Benning, Parris Island en Dunedin, Florida.

De tanks en amtracks stonden in Oceanside, in Californië. Mariniers bestemd voor de verbindingsdienst werden in Camp Lejeune opgeleid door luitenant-ter-zee eerste klasse C.E. baron van Asbeck.

Toen kolonel der Mariniers M.R. de Bruyne, inspecteur der Nederlandse troepen,  de Prinses Irenebrigade in Wolverhampton inspecteerde zag hij daar diverse problemen, zoals een tekort aan meer dan honderd goed geoefende militairen, wat De Bruyne wilde aanvullen met een detachement Mariniers uit de Verenigde Staten.

Landing in Normandië

Deze eenheid van 100 man vertrok op 20 april 1944, onder commando van kapitein der Mariniers H.P. Arends naar Engeland en nam vervolgens, samen met de Prinses Irenebrigade, deel aan de landing in Normandië en de verovering van Walcheren. Op 5 april 1945 keerden de Mariniers terug naar Schotland en vervolgens naar Amerika, waar zij zich weer bij de Mariniersbrigade in Amerika voegden.

 

 

 

 

f t