Net in Indie - kopie


Hieronder staan foto's van Herman Bierman van de strijd, waaraan hij als dienstplichtig militair deelnam, in Nederlands-Indië (8 mei 1947-10 april 1950). Klik op de foto's om ze te vergroten (copyright foto's en tekst: Herman Bierman).


 Johan van OldebarneveltOp donderdag 8 mei 1947 vertrokken we van de Essenkazerne in Ede naar Amsterdam, waar we werden ingescheept op de Johan van Oldenbarnevelt. Op vrijdag 9 mei begon de grote reis naar Indië.

Het eten is prima aan boord alleen het slapen in een hangmat viel, voor een eerste keer, niet mee. Op zaterdag 10 mei begon ik een beetje last te krijgen van zeeziekte, want ik voelde mij knap beroerd.


 Op de boot naar IndieOp 12 mei moesten we de geweren inleveren en het ruim netjes maken. In de loop van de dag passeerden wij Lissabon en Kaap Vincent.

Verder kregen wij Maleise les, hadden we sloepenrol en kregen we 's middags sport. Daarnaast moest ik op wacht staan in de gangen waar Jan Soldaat niet mocht komen.  


 Aan dek21 mei. Het is ontzettend warm en we liggen voor apengapen op het dek. Het weer was binnen niet om uit te houden en we zijn op het dek gaan slapen. We varen nu in de Arabische Zee. We kregen lezingen, onder meer over de paardensport.

Op 5 juni kwam Java in zicht en om 8 uur meerden wij af in de haven van Tandjong Priok.


 Daar sta ik danVanaf Tandjong Priok werden we met legervoertuigen naar Badjoejadjar gebracht, waar we werden ondergebracht in een kazerne. Tijdens de Eerste Politionele Actie heb ik geen dagboek bijgehouden. Wat ik mij kan herinneren is dat wij direct werden ingedeeld bij de F-batterij bij het onderdeel A-3 Veld van het KNIL.

Al snel begon de Eerste Politionele Actie en werden wij ingezet om de rust te herstellen, wat een geheel nieuwe ervaring was.


 Voor de autoIn november 1947 bestonden mijn werkzaamheden vooral uit patrouille lopen en op wacht staan. De negentiende november kregen we het slechte bericht dat twee jongens gedood en een zwaar gewond was geraakt door snipervuur. De zwaargewonde overleed later ook.

In Thilimoes richtten wij een nieuw bivak in en op 10 december ging ik op patrouille, die was bedoeld om contact met de ploppers te krijgen. Helaas niet gelukt.


 Middernachtelijk vuurVandaag (11 december 1947) werd 2-8 RI beschoten met mortieren en er werd alarm geslagen. Tijdens de wacht 's nachts werden we opgeschrikt door miltrailleurvuur, maar dat bleek van 2-8 RI te zijn.

Tijdens een patrouille, op 22 december, reden opper Horsman en Jan van de Wielen op een mijn. Beiden gesneuveld.


 IOnderweg naar de begrafenisk heb de hele dag op wacht gestaan en vanmorgen zijn de jongens begraven. Er heerst een droevige stemming onder ons. De volgende ochtend om 7 uur moest ik klaar staan om de colonne naar Madjalenka te beveiligen maar er gebeurde niets.

Met kerst werd een auto met jongens van 2-13 RI die op weg waren naar de Nachtmis beschoten. Allen raakten gewond.


 Naar huis schrijvenIk schreef veel brieven aan mijn familie en meisje thuis. Daarnaast schreef ik schetsjes, want met oud en nieuw hadden we een cabaret in elkaar gedraaid. Daarna werd er door de majoor schitterend gesproken. 

Na zijn toespraak, die precies om twaalf uur 's nachts eindigde, zetten we met volle borst het Wilhelmus in.


 Overleg vlak voor een patrouilleVanmorgen (9 januari 1948) op patrouille geweest naar Lingadjati. We grepen diverse spionnen, waaronder de moordenaar van Thilimoes.

Vanmorgen om 5 uur kregen we een aanval op het kamp met automatische wapens. Door snel optreden met onze bren zijn de aanvallers echter snel op de vlucht gedreven. 

 


Door de sawahsVannacht om 3 uur moesten wij er weer uit voor een patrouille. Alle onderdelen hebben meegedaan en de omgeving is nu weer gezuiverd. We waren pas om 2 uur vanmiddag weer thuis, kletsnat. 

We zijn overgeplaatst (17 januari 1948) naar Cheribon en hebben in onze vrije tijd onder meer kort Batavia bezocht.


 Door de rimboeVanmorgen om 3 uur in Belik aangekomen, hoog in de bergen. We verrekten van de kou. Om 6 uur zijn we in stelling gegaan en hebben behoorlijk geschoten op de vijand, die ingesloten was.

Om 4 uur mochten we uit de stelling en we zijn 's nachts gaan slapen bij de infanterie. De volgende ochtend zijn we weer in stelling gegaan en ben ik met de infanterie naar voren gegaan om een telefoonverbinding met onze stukken aan te sluiten.


 Wegversperringen opruimenWe hadden geen telefoonverbinding meer en moesten eerst op pad om de lijn te controleren. Deze bleek te zijn doorgeknipt. Veel wegen zijn door alle obstakels niet berijdbaar en moeten eerst opgeruimd worden.

Niet alleen dit maar ook de opgeblazen bruggen zorgen voor veel hindernis en oponthoud.


Opgeblazen brug 2Vannacht niet veel geslapen en doorlopend geschoten op Koedoes, waar veel tegenstand bestond. We kunnen niet verder vanwege opgeblazen bruggen en hebben veel last van de regen.

We kwamen uiteindelijk pas om 12.00 uur aan in Rembang. Pas op 23 december 1948 bereikten we eindelijk ons doel, Rembang.


Onderweg002Vannacht (29 december 1948) is er een pantserwagen op een mijn gereden, die was geplaatst door de TNI onder een pas gemaakte brug. Alle vier de jongens zijn gesneuveld. Verder met de hele post in actie geweest.

Vanmiddag met de genie mee geweest in de richting van Rembang en 's middags naar Tjapoe. Later kregen we bezoek van generaal Meijer.


Welkom in het ouderlijk huisNa de souvereiniteitsoverdracht, in december 1949, viel er voor ons niet zoveel meer te doen.  Ik heb toen alle kisten voor de jongens geschilderd. We vertrokken op 11 maart 1950 met de Faer Sea weer naar Nederland.  Aldaar ben ik in mijn oude schildersbedrijf gaan werken, trouwde met mijn meisje en heb vijf kinderen gekregen.

In 1985 ben ik met pensioen gegaan en veel vrijwilligerswerk gaan doen, onder meer bij de Historische Kring. Maar mijn tijd in Nederlands-Indië is nooit uit mijn gedachten geweest.

 

 

 


Bronvermelding


 [ Terug ]

 

 

 

 

f t