Nielsie


 Inleiding

Tijdens de regionale veteranendag van Gooise- en Wijdemeren, Weesp en Hilversum hield burgemeester van Wijdemeren, Freek van Ossel, een vraaggesprek met vier veteranen.  Mulder8
 
Van Ossel behandelde tijdens de bijeenkomst de volgende onderwerpen: Waarom ging u er heen? Wat was de reden dat u ging? Hoe was het daar? Wat waren de omstandigheden en kunt u daar wat meer over vertellen? 
 
Hoe was de omgang met andere militairen en het thuisfront? Is de uitkomst van de missie datgene geworden wat u gedacht had en heeft het ook uw leven beïnvloed? 
 
De veteranen die geïnterviewd werden waren: 
  • Henk Zomer (Nederlands-Indië, september 1948 - april 1951). Zomer was toen 18 jaar en in de Oost actief als Storm Pionier (cavalerie).
  • Niels Mulder (CBMI-9 Irak, september 2017 - januari 2018). Mulder was toen 23 jaar en actief als trainer/opleider. 
  • Eric Torsing (Unifil, Libanon, november 1981 - mei 1982. Torsing was toen 21 jaar en actief bij het Anti-Tank Peloton (TOW).
  • Marilyn Newalsing (SFIR1 – Irak, juni 2003 - december 2003. Newalsing was toen 30 jaar en actief als Marine Arts. 
Dit artikel is een transcriptie van het interview met Niels Mulder, trainier/opleider. Aan het einde van dit artikel kunt u de volledige film zien, die door Frits Ahlrichs van het interview met Niels Mulder gemaakt is (bewerking: Menke de Groot). Een * betekent dat burgemeester Van Ossel de vraag stelde en een - het antwoord van Niels Mulder daarop. 
 
Weergave interview
*We gaan naar januari 2018, want toen is Niels Mulder teruggekomen, volgens mij. Jij kwam uit Irak, Niels?  En hoe was het daar? Was je blij om weer terug te zijn? En heb je ook echt ervoor gekozen naar Irak te gaan? Mulder5
 
-Ja. De uitzending was toch wel een aparte ervaring, dus ik was heel blij om mijn moeder en anderen weer terug te zien. Ik denk dat een groot verschil met vroeger de social media en dergelijke zijn.
 
Je hebt eigenlijk best wel een goed idee waar je naartoe gestuurd wordt en wat er van je verwacht kan worden. Ik heb er natuurlijk wel voor gekozen om bij mijn onderdeel ingedeeld te worden en als je daarbij bent dan weet je dat je een keer uitgezonden gaat worden. 
 
*Niels, jij kwam terug in januari en toen vroeg jouw familie: “Wat is het mooiste dat je hebt meegemaakt?” en toen zei jij?
 
-Het mooiste is toch wel, wat hij (Torsing) ook al aangaf: gewoon met de maten toch de afsluiting aan het einde. En dat je met je makkers kunt praten over wat er allemaal gebeurd is en wat je gedaan hebt. 
 
*Hoe was het nu daar, huisvesting en eten? Ik heb veel over het eten tijdens missies gehoord en dat waren niet altijd positieve verhalen. Hoe was dat bij jou? Niet alleen het eten maar ook de omstandigheden?
 
-Tijdens mijn missie, CBMI 9 in Irak, stond eigenlijk alles al. We hadden gewoon containers waarin we sliepen, op een Amerikaanse basis. Dus qua faciliteiten was alles goed geregeld. We hadden ook Wifi, we hadden dus niet veel te klagen. Zo modern kan het dus tegenwoordig ook. We hadden Amerikaans eten, wat niet echt heel lekker is, maar, gezien het feit dat we in Afghanistan waren, hadden we niets te klagen, zeker  niet als je het vergelijkt met de omstandigheden tijdens de missie naar Afghanistan.  
 
*Niels, in jouw tijd was er voor de communicatie met het thuisfront wel Skype en internet beschikbaar? Dus contact was een makkie? Vertel!
 
-We hadden wifi. Niet altijd aanwezig maar vaak wel. Post daarentegen, dat was weer een heel diplomatiek verhaal, dus de post kwam niet. Het was altijd weer een uitdaging. We hebben een maand moeten wachten tot onze uitrusting binnenkwam door een bepaalde communicatiefout. Maar voor de rest hadden we in ieder geval het gemak van vrij veel contact met het thuisfront. 
 
*Kan je nog iets meer vertellen over de kameraadschap? Mulder1
 
-Die band is gewoon hecht in de tijd dat wij daar zaten. Dat komt omdat je samen op een post zit en dat je niet je eigen ding kunt doen dus dat bevordert die band. Je moet op elkaar vertrouwen.”
 
*Niels, krijg je rust als je weer naar Nederland terugkeert?   
 
-Ik denk dat tegenwoordig de nazorg beter geregeld is dan vroeger. We hebben inmiddels ook wel gezien dat veel militairen last kregen van PTSS en dat soort zaken, dus de nazorg is echt van belang. Toen we klaar waren met de missie gingen we drie dagen naar Cyprus met zijn allen. Even stoom afblazen, even ontspannen.  En, wat ook wel belangrijk is, men kon  gesprekken voeren met de geestelijke verzorger. Daarna kregen we twee tot drie weken verplicht vrij.
 
*Zou je weer gaan?
 
-Ja, maar het is een beetje dubbel. Je wilt eigenlijk gewoon doen waar je voor getraind hebt. Dus enerzijds ja, aan de andere kant moet ik dan wel eerlijk zeggen dat ik zojuist mijn ontslag heb ingediend en dit mijn laatste week is. Ik kan dus niet nog een keer.  Ik ga geschiedenis studeren.
 
*Wat zijn jouw adviezen voor mensen die nog op missie moeten gaan? Mulder7
 
-Ik denk dat men zich vooral mentaal moet voorbereiden. En verder: je kan zoveel online vinden. Bereid je goed voor: dat je alle skills en dergelijke hebt, dus dat je alles kan, alles weet wat je moet kunnen. Tegelijkertijd is het nog belangrijker dat de relatie met het thuisfront op orde is, dat daar de zaken kloppen.
 
Want als je bijvoorbeeld relatieproblemen en dergelijke hebt, en helemaal met de communicatiemogelijkheden van tegenwoordig.... Want waar je eerst wellichtt totaal geen contact wilt hebben met je thuisfront heb je nu wel heel veel digitaal contact met je thuisfront.
 
Dus dan komen er problemen als iemand ziek wordt of het zwaar heeft en zijn vriendin zegt: "ik kap ermee". Dan ga je er echt onder lijden dus ik denk dat dit de twee belangrijkste zaken op missie zijn.  

Film, gemaakt door Frits Ahlrichs, bewerking door Menke de Groot, van het interview met Niels Mulder.  Indien u de film niet kunt zien klik dan op deze link
 

 
 
f t