Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

 

Kamphuis NIMH foto


Wie is Kamphuis

Atjeh-oorlog - Kielstra

Blomdoctrine

Kamphuisdoctrine

Valkuilen in de Kampdoctrine

Voortzetting van de Kamphuisdoctrine

Valkuilen van de tegenstanders van de Kamphuisdoctrine


Wie is Kamphuis

Piet Kamphuis (1953) is de initator en achter de schermen de leider van het Indië-onderzoek. Hij studeerde moderne geschiedenis in Groningen en kwam via zijn militaire dienstplicht  in 1979 te werken bij de Sectie Militaire Geschiedenis van het Ministerie van Defensie, waar hij nooit meer weg zou gaan.

Kamphuis werd in 1990 directeur van de Sectie Militaire Geschiedenis en in 2005 directeur van het Nederlands Instituut voor Militaire Historie, de Sectie Militaire Geschiedenis in een nieuwe jas. Hij ging in 2017 "met pensioen" en promoveerde nooit.

Kamphuis was de drijvende kracht achter de dissertatie van R. Limpach, die leidde tot het "Indië-onderzoek". 

Atjeh-oorlog - Kielstra

Indien men geschiedkundige werken van een hele tijd geleden open slaat en die vergelijkt met "wetenschappelijke" artikelen van nu vallen een aantal zaken op. De boeken van E.B. Kielstra, over de Atjeh-oorlog (1883) beschrijven nauwgezet alle strijdhandelingen van Nederlandse soldaten.

Kielstra gaf (1) de acties van de tegenstander vanuit Nederlands gezichtspunt weer maar pretendeerde niet een "objectieve", boven de partijen zwevende en veroordelende godheid te zijn. Hij schreef de gebeurtenissen vanuit een Nederlands gezichtspunt. Dat is omdat hij een Nederlander was. En niet een Atjeher.

Nu had Kielstra (als hij nog geleefd had in 1950) (2) Atjehers kunnen gaan interviewen. Zij hadden waarschijnlijk gezegd dat alle Nederlanders gruwelijk gemarteld en vermoord hadden moeten worden (wat ze onderling in de negentiende eeuw zeiden en schreven). En vervolgens in zijn boeken de kant van de Atjehers gekozen en alle Nederlanders voor indringers en oorlogsmisdadigers uitgemaakt. 

Stel nu

a) dat Kielstra het hoofd was van een "onderzoeksinstituut" van het Ministerie van Oorlog (denk aan Kamphuis). Het Ministerie van Oorlog wilde ook toen al bezuinigen.  Of stel nu eens

b) dat Kielstra een militair was die van nabij de zaken had kunnen observeren.

In het eerste geval is het mogelijk dat hij optie 2 zou kiezen - minder geld naar Defensie en een "goed moreel gevoel" over zichzelf (ik ben goed en die soldaten zijn slecht).

Nu was Kielstra in werkelijkheid een door de wol geverfde militair die zowel aan de eerste (1873) als tweede expeditie (1874) naar Atjeh had deelgenomen en ook het vervolg tot na generaal Van der Heijden (1880) van nabij observeerde. Hij koos dus optie 1.

Blom-doctrine

Loe de Jong liet nog enig enthousiasme in zijn boeken zien. Nederlanders of de geallieerden waren (althans in Nederland - in deel 13 (Indië) niet) goed en Duitsers slecht. Hij ging niet uitgebreid voormalige SS-ers of kampbeulen interviewen om hun kant van de zaak op te schrijven.

Blom deed een eerste aanval op deze enthousiaste geschiedschrijving en noemde dit  "objectief". Op droge toon ("dus objectief" - let hierop: "wetenschappers" schrijven gortdroog en noemen dit "objectief") begon hij met "beide kanten" een stem te geven.

Hier begon de "wetenschappelijke geschiedschrijving". Beide kanten een stem geven. En hier kwam de politiek in de "objectieve geschiedschrijving". En ging de vaderlandsliefde het raam uit (want niet "objectief").

Het is natuurlijk niet waar dat beide kanten echt een stem kregen. Men gaf sturing hieraan. Bepaalde facetten van de ene en van de andere kant werden heel subtiel maar moedwillig uitgelicht.

Kamphuis-doctrine

Kamphuis vervolmaakte de Blom-doctrine. Bepaalde aspecten van de ene kant en van de andere kant werden naar voren gebracht. De vaderlandsliefde moest er verder uit want dit was niet "objectief" of "wetenschappelijk".

Kamphuis nam de strijd in mei 1940 onder de loep, zogenaamd van beide kanten. Dus "objectief", dus "wetenschappelijk". Volgens hem hadden "beide kanten oorlogsmisdaden begaan" (Duitse en Nederlandse soldaten).

Wat hij gemakshalve niet meenam was dat een neutraal land door een agressor werd aangevallen want dit paste niet in zijn "wetenschappelijke" straatje. Door alle emotie uit zijn geschriften te weren pretendeerde hij "objectief" te schrijven.

Valkuilen in de Kamp-doctrine

Aldus pretenderen Kamphuis cs. door alle emotie uit geschriften te halen en gortdroog weer te geven neutraal te zijn. Maar zijn ze dat ook in het werk "Mei 1940"?

  • Nee, want een neutraal land dat door een agressor wordt aangevallen zal met de moed der wanhoop moeten strijden (de verdediger zit vrijwel altijd in een nadelige positie). Daar is geen ruimte voor "het oorlogsrecht";
  • Nee. Want als de schrijver werkelijk zou trachten objectief te zijn zou hij ook de gevolgen van de verloren strijd weergeven;
  • Die waren jodenvervolgingen, standrechtelijke executies, moordpartijen in concentratiekampen, hongerwinter enz. Niet een was volgens het "oorlogsrecht" en in vrijwel alle gevallen waren de slachtoffers burgers.

Kamphuis kan gortdroog "en dus objectief" (naar de mening van hedendaagse "historici") schrijven over mei 1940, maar hij laat wijselijk alle gevolgen weg. Feitelijk praat hij, door dit alles weg te laten, deze goed.

Voortzetting van de Kamphuisdoctrine

Kamphuis liet het hier niet bij maar concentreerde zich nu op de strijd in de Oost. Zijn uitgangspunt was:

We gaan niet uitgebreid op de gevolgen verder in maar proberen de "wapens" van Kamphuis te laten zien. De gebruikte doctrines zijn:

  • Gortdroog en zonder enig enthousiasme of gevoel schrijven = wetenschappelijk;
  • Binnen deze doctrine kan alles gezegd worden - mits het maar gortdroog en zonder enig gevoel is;
  • Binnen deze doctrine kan de context weggelaten worden;
  • Binnen deze doctrine moeten beide kanten - zonder de gevolgen daarvan te laten zien - worden weergegeven (maar de kant waar de financiering van het "onderzoek" ligt heel subtiel iets meer dan de andere kant;
  • De gevolgen van mei 1940 waren standrechtelijke executies, moordpartijen op grote schaal in concentratiekampen enz. De dekolonisatie in Indonesië leidde uiteindelijk tot een Javaans regime met grootschalige corruptie en massale moordpartijen. Bijvoorbeeld de massamoord van 1965-1966, waarbij minstens een miljoen doden vielen. Kamphuis cs. laten de gevolgen steeds weg omdat dit niet in hun straatje past van "wetenschappelijke geschiedschrijving".

Valkuilen van de tegenstanders van de Kamphuis-doctrine

  • Kamphuis cs. beschrijven in gortdroge (dus "objectieve")  bewoordingen "oorlogsmisdaden" in geval A, B en C;
  • Tegenstanders proberen vervolgens A, B en C te ontkrachten in gortdroge termen maar gaan niet in op de grote lijnen - dus wat de gevolgen waren van die "onafhankelijkheid";
  • Aangezien Kamphuis cs. de touwtjes stevig in handen hebben (exponenten van "wetenschappelijke" instituten en "netwerken") zullen zij dit altijd winnen. Zeker nu ze ook de media, de politiek en een onbeperkte geldstroom tot hun beschikking hebben;
  • Het grote publiek zal die gortdroog geschreven ontkrachtingen niet lezen. Het gevecht tussen leden van de Kamphuisdoctrine en tegenstanders hiervan is te vergelijken met de strijd tussen het Duitse (Kamphuisdoctrine) en het Nederlandse leger (tegenstanders) aan het begin van de Tweede Wereldoorlog.
f t

Login