Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

cid image002 jpg01D0BD82


Familie

Abraham de Veer (Curaçao, 8 januari 1767 - Paramaribo, 1 februari 1838) was de zoon van Johannes de Veer, gouverneur van Curaçao, en Gijsbertha Vos. Hij trouwde (1) op 27 mei 1787 te Curaçao met Dorothea Elisabeth van Uytrecht en (2) op 9 april 1799 te Curaçao met Aletta Schotborgh.  Zijn achterkleindochter was Jane Anne de Veer (dochter van Michael de Veer, die de zoon was van Johannes de Veer, die de zoon was van Abraham de Veer).

Jane Anne de Veer trouwde op 19 oktober 1893 te Den Haag met Johan Hendrik Calmeyer. Hun zoon was Michaël Rudolph Hendrik Calmeyer. Hij trouwde met Cato Ottoline Jeekel, de dochter van luitenant-kolonel Christiaan Antoon Jeekel. Zij kregen een dochter, Ottoline Jeekel, die trouwde met Synco Meyburg. Hun zoon is Willem Synco Michael Calmeyer Meyburg, chefstaf van de Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht, generaal Hoitink.

Vroege loopbaan

De Veer werd in 1803 benoemd tot bestuurder van Curaçao en lid van de Raad als commissaris. In deze functie sloeg hij in 1804, met een garnizoen van 89 man, een aanval van de Engelse commodore Blay af. Tijdens de strijd werd zijn woning Mundo Novo v794px ElMina AtlasBlaeuvanderHemerwoest en verloor hij negen slaven en een groot aantal dieren.  Toen de Engelsen in  juni 1805 het eiland aan de westzijde  opnieuw belaagden werd de zoon van De Veer, cadet de Veer, door de Engelsen na een bittere strijd gevangen genomen en als krijgsgevangene naar Jamaica getransporteerd.

Onder gouverneur-generaal Pierrre Jean Clanguion (1804) werd De Veer opnieuw benoemd tot ontvanger-generaal maar die functie weigerde hij toen in 1807 de Engelse veroveraar Brisbane hem opnieuw wilde benoemen. Lodewijk Napoleon stelde hem toen aan als commandant-generaal aan de kust van Guinea.

Op de tocht daarheen werd De Veer gevangen genomen door de Engelsen; hij kwam op Erewoord in 1809 vrij, en vertrok toen alsnog naar zijn bestemming.  Aldaar, te Elmina, werd het kasteel belegerd door 35.000 Fantijnen, daarin gesteund door Engelsen, die hen met munitie en proviant ondersteunden. De Veer sloot echter een verdrag met hen, waardoor de vrede terugkeerde. Doordat Holland onderdeel van Frankrijk was geworden kwam De Veer te Elmina in een isolement terecht en pas na zes jaar kon hij het bestuur aan Daendels overdragen.

Functies als gouverneur

De Veer werd benoemd tot gouverneur van Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba en bij Koninklijk Besluit van 26 oktober 1821 nummer 78 aangesteld tot gouverneur van Suriname. Aldaar kwam hij op 25 maart van het jaar 1822 per Zr. Ms. brik van oorlog De Zwaluw aan de monding van de Surinamerivier (Bramspunt) aan.

Als gouverneur bestreed De Veer onder meer de illegale slavenhandel en trof hij diverse financiële maatregelen teneinde de economische situatie aldaar te verbeteren. Het einde van zijn gouverneurschap kenmerkte zich door allerlei negatieve verwikkelingen en rond 1828  weSt. Eustacius kopierd De Veer, mede doordat de commissaris-generaal zijn bewindvoering niet krachtig genoeg vond om de positie van gouverneur-generaal der West-Indische bezittingen op zich te nemen, eervol ontslagen.

Dat was met ingang van 17 mei 1828: "Bij besluit van 17 mei 1828.  Zijne Exellentie, de heer commissaris-generaal van de West-Indische bezittingen, in opdracht van Zr. Ms. de Koning, verleent hem eervol ontslag uit de betrekking der gouverneur van deze kolonie en benoemt tot gouverneur-generaal over de gezamelijke West-Indische bezittingen Paulus Roelof Cantzelaar."

De Veer overleed in de nacht van 1 op 2 februari 1838 op 73-jarige leeftijd te Paramaribo. Hij was ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en van het Legioen van Eer. Zijn rangen waren die van generaal-majoor, in dienst van Zijne Majesteit de Koning der Nederlanden, gouverneur der kolonie Suriname en Opperbevelhebber in deze gebieden.

Bronvermelding

  • Genealogie Abraham de Veer
  • 1805. Bataafsche Republiek. In: Leydse Courant, 16 september 1805
  • 1822. Gouverneur De Veer. In: Overijsselse Courant, 11 juni 1822
  • 1826. Mengelingen. In: De Curaçaosche Courant, 22 april 1826
  • 1828. Paramaribo Publicatie. In: Surinaamse Courant, 23 mei 1828
  • 1838. Journal de la Haye, 24 maart 1838
  • 1937. P.C. Molhuysen en K.H. Kossmann. Biografisch Woordenboek der Nederlanden, deel 10, bladzijde 1077-1978

 [Terug]

 

f t

Login