Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

 

Srebrenica

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Thom Karremans. Srebenica. Who Cares? Een puzzel van de werkelijkheid. Arko Uitgeverij. Nieuwegein. 1998. 357 bladzijden.


Bespreking

Inleiding

Karremans begint zijn verantwoording met een deel van de tekst van minister Voorhoeve, die deze sprak tijdens de persconferentie bij de publicatie van het debriefingsrapport over Srebrenica: de oorzaak van de val van Srebrenica was de Bosnisch-Servische agressie, niet de wijzeoverste karremans van optreden van Dutchbat. De overmacht was te groot en de Nederlandse eenheid stond er alleen voor. Luchtsteun werd te laat en te weinig gegeven (bladzijde 11).

Hij schrijft tot rechtvaardiging van de publicatie van dit boek dat het werk geschreven is door de commandant die ter plaatse is geweest en niet door een der vele kenners die de oorlog hebben gevoerd vanuit hun kantoor in Den Haag, Brussel of New York (bladzijde 13). In dat geval dient de lezer zich te bedenken dat Srebrenica. who cares? waarschijnlijk niet vanuit een neutraal standpunt geschreven is maar vanuit het blikveld van een betrokkene. Wel zij hier opgemerkt dat het altijd verstandig is de neutraliteit van welke schrijver dan ook eerst te onderzoeken alvorens diens standpunt blindelings over te nemen.

Begin van de belegering

Het boek begint met de gebeurtenissen te Srebrenica op 3 juni 1995, toen sergeant Pieter van Wesel en boordschutter Gaby Looman door een granaat zwaar gewond raakten. DirBandera Triangle2ect daarop keren we terug naar een korte geschiedenis van de inzet van VN troepen (Unprofor) en de organisatie daarvan (bladzijde 24 tot 27). Hierna worden tot in de details de voorbereidingen van Duchbat  in Nederland besproken en vervolgens het bestuur en de samenstelling van de enclave Srebrenica.

Op dit punt vrezen wij dat de doorsneelezer al is afgehaakt omdat er een vloedgolf van getallen, oefeningen en organisatiestructuren op hem af wordt gevuurd; we zijn dan pas bij bladzijde 37 en de grote lijn is volledig verloren gegaan. Hoofdstuk 4 bijvoorbeeld, over de Bandera Triangle en de toegang daartoe, is voor de leek, waarvoor het boek ook lijkt te zijn geschreven, volledig ontoegankelijk door een mix van vakjargon, persoonlijke opmerkingen (een ontmoedigingsbeleid doet mij overigens vaak denken aan "je lost het zelf maar op" (bladzijde 45) en een tendens om zoveel mogelijk wetenswaardigheden in een hoofdstuk te stoppen.

De problemen in Srebrenica

In hoofdstuk 6, genaamd wanverhoudingen en wangedragingen (...) stelt Karremans de retorische maar cruciale vraag: Hoe kon het zover komen?  en geeft hij als antwoord: (wij vatten samen) een combinatie van factoren (bladzijde 74). Ja, maar juist hier was een helder en duidelijk geschreven antwoord op zijn plaats geweest.

Zinnen als: de VN werd geleid door de waan van de dag en danste naar de pijpen van een aantal machthebbers die allen hun eigen oorlog voerden en altijd maar weer de schuld in andermans schoenen schuiven en om de VN  als speelbal te gebruiken wanneer het hun maar uitkwam (bladzijde 75) zorgen er niet voor dat de zaak begrijpelijker wordt. Eerder zal op basis van dergelijke taal aan de objectiviteit en professionaliteit van de schrijver getwijfeld gaan worden.

De welwillende lezer moet aldus op zoek naar andere oorzaken, zoals bijvoorbeeld op bladzijde 109 één wordt weergegeven: de logistieke beperkingen en het gebrek aan personeel hebben Dutchbat 3 uiteindelijk operationeel op de knieën gekregen.

Vanaf hoofstuk 9 (Dutchbat niet langer operationeel (2)) verbetert de vertelstijl en zijn de verrichtingen van Dutchbat ook voor de leek beter te volgen. Hoofdstuk 12, de val van Srebrenica, en de daarop volgende hoofdstukken, zijn zeer interessant, enerzijds omdat de tekst goed te lezen is en anderzijds omdat we van zeer nabij zien wat zich er allemaal, en wel met name bij Dutchbat, afspeelde.

Het laatste gedeelte van Srebrenica. Who cares? bestaat uit diverse bijlagen, waaronder die over de organisatie en diverse onderzoeken. Samengevat: het is jammer dat overste Karremans zich niet heeft bediend van of laten adviseren door een goede ghostwriter, waardoor een aantal, hierboven kort geschetste, valkuilen vermeden had kunnen worden.  Hetgeen Karremans te melden heeft zou dan beter tot zijn recht zijn gekomen en waarschijnlijk was dan een groter publiek bereikt.


[ Terug ]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

f t

Login