Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Een stem uit het veld2


R.M. Smulders. Een stem uit het veld. Herinneringen van de ritmeester-adjudant van generaal Spoor.  De Bataafsche Leeuw. 1988. 144 bladzijden.


 Inleiding

Een stem uit het veld had ook een echo uit vervlogen tijden kunnen heten. Het boek is deels een impressie uit een vergane tijd, deels een eerbetoon Spoor groet vrouwaan een man zoals die in een dergelijke positie tegenwoordig vrijwel niet meer te vinden is. Een huldeblijk aan een opperofficier, die muzikaal zeer goed onderlegd was, intellectueel boven anderen uittorende maar bovenal ook als mens verheven was boven velen van zijn maar ook onze soort- en tijdgenoten.

Zeker in Nederland, waar men het adagium huldigt: iedereen is gelijk en hij of zij is niet beter dan ik, is het ongebruikelijk naar een persoon op te zien. Maar als wij deze Nederlandse eigenschap even terzijde zouden kunnen schuiven dan bestaat er geen reden om niet dan met de meest grote achting een blik te werpen op de persoon die generaal Spoor was. Het is in die zin dan ook jammer dat dit boek niet meer licht werpt op de hoofdpersoon, generaal Spoor.

Inhoud van het boek

Een stem uit het veld is min of meer verdeeld in fragmenten: Smulders volgt in het boek een aantal personen, zoals Sjoerd Lapré (RMWO), Ben Warmenhoven, Paul Messing en anderen; dat doet hBrenguncarrierij aan de hand van tekstfragmenten en foto´s. Het werk is dan ook geen biografie van Spoor (ondanks een uitgebreid curriculum vitae op bladzijde 27-29) en soms is het zelfs lastig de rode draad te kunnen volgen. In fragmenten dus krijgt de lezer stukken over de Tweede Wereldoorlog, de periode 44-45 in Londen en de periode mei-augustus 1945 te lezen, die worden afgewisseld met korte paragrafen over wat eerder genoemde mensen toen aan het doen waren.

Dat schakelen maakt het boek wat moeilijk leesbaar. Hier en daar staan echter interessante passages verscholen tussen generieke kopjes als "De eerste politionele actie": Tenslotte, zo mogelijk nog royaler wordt hij (Thomson) dan Van Royen door de scherpe instructies van zijn legercommandant te vertrappen en hem te verraden bij het tot stand komen van het Van Royen-Roem accoord. Spoors reactie op Thomsons verraad is een ontevredenheidsbetuiging (bladzijde 115). En op bladzijde 117: Van Nievelt moet later op de dag alleen de verlaten werkkamer van de generaal (die toen net was overleden) zijn binnengelopen en de ontevredenheidsuiting uit de la hebben gepakt.

Jammer genoeg blijven die zinnen, door een gebrek aan context en aanvullingen, als het ware ins Blaue hinein zweven en komen we er niet achter hoe die zaken precies in elkaar staken. Het is ook te betreuren dat Smulders niet meer vertelt over zijn werkzaamheden als ritmeester-adjudant; kortom dat hij deze vorm voor zijn werk heeft gekozen en zich qua tijdsspanne en wat betreft dramatis personæ niet meer beperkingen heeft opgelegd. Dan zou de de vlag de lading beter gedekt hebben en was de lezer meer te weten gekomen over generaal Spoor, diens persoon en handelen.


[ Terug ]

 

 

f t

Login