Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Northern Mali conflict svg

 


 Inleiding

De NOS schreef op 21 mei 2014 op haar website het artikel "Kamer bezorgd over Mali-Missie" (over de missie naar Mali). Dat artikel, dat u hier kunt vinden, met als strekking dat de Tweede Kamer zich, na een aantal incidenten, zorgen maakte over de situatie in Mali en de veiligheid van de Nederlandse militairen aldaar, maakte dat Kapitein-luitenant-ter-zee-arts Jaap Boreel het nu volgende stukje schreef (met zijn toestemming in deze vorm gepubliceerd).

Zending van militairen naar missiegebieden

Bij voorbaat mijn excuses voor dit omvangrijke epistel, maar ik moest, zelf als militair, onderstaande toch even kwijt naar aanleiding van dit mediaberichtje! Fijn dat kamerleden wederom zo bezorgd zijn over de veiligheid van ONZE militairen... in Mali, nu het allemaal wIslamist fighters in northern Maliat serieuzer wordt.

Echter, wanneer beseffen onze politici, zowel ministers, als kamerleden nu voor eens en voor altijd dat je geen militairen stuurt naar een gebied waar geen risico's bestaan?

Als er zich geen risico's kunnen voordoen, dan zou het sturen van militairen ook niet nodig zijn! Er kunnen zich ALTIJD risico's voordoen tijdens militaire missies. Dat is nu eenmaal zo en we zijn opgeleid en bereid om onder risicovolle situaties toch onze taak te kunnen blijven uitoefenen. Daar hangt echter wel een prijskaartje aan. Niet alleen kosten militaire missies veel geld, maar ze kunnen ook mensenlevens kosten!

Risico's van een missie

In de afgelopen decennia hebben dan ook vele Nederlandse militairen de ultieme opoffering moeten maken. Los van de gesneuvelden zijn er nog meer militairen die ook een hoge prijs hebben moeten betalen en niet ongeschonden konden terugkeren van hun missies. Missies, die allen een hoger doel dienden, die altijd werden geacht in het belang van deIslamist fighters in northern Mali2 Nederlandse Staat te zijn en immer werden uitgevoerd in opdracht van onze regering, gesteund door de volksvertegenwoordiging.

Missies waarvan men ook altijd al vooraf kon inschatten dat ze niet zonder gevaren zouden zijn en dat het lijden van verliezen een realiteit zou kunnen worden.

En toch werden we gestuurd en gingen we altijd zonder morren en altijd 100 procent gemotiveerd op pad, gehaaid om onze opdracht zo goed mogelijk uit te voeren. Hoe frustrerend is het dan en ja zelfs beledigend, als dan, zodra er zich tijdens een missie daadwerkelijk riskante situaties voor gaan doen, of er daadwerkelijk slachtoffers gaan vallen, onze politici zich dan pas zorgen gaan maken over de gevaren waaraan onze mensen worden blootgesteld.

De overwegingen der politiek

Los van de naiviteit en hypocrisie van dit soort politiek gedrag, zou je op z'n minst mogen verwachten dat onze kamerleden een goede afweging van baten en risico's maken, voordat ze militairen ergens heen sturen? Wij als militairen hebben de guts om in opdracht van onze regering op alle plaatsen ter wereld, Qua Patet Orbis, zoals hBataille de Tigharghâret motto van het Korps Mariniers luidt, onder alle omstandigheden onze taken uit te voeren!

Laten dan onze politici, van links tot rechts, op zijn minst de guts hebben om hun rug recht te houden, ook als het tijdens militaire missies riskanter gaat worden. Laten onze politici tevens de rug recht maken en ophouden met het altijd maar willen beknibbelen op het benodigde budget om ons Defensie apparaat in stand te houden en het ons militairen mogelijk te maken ons werk goed te doen. Niet iedere keer maar weer voor een dubbeltje op de eerste rij te willen zitten!

Kwaliteit heeft zijn prijs

Laat onze politici zich nu eens hard maken om het Defensiebudget significant uit te breiden naar reële proporties. Wie kwaliteit eist zal ook bereid moeten zijn daar een hogere prijs voor te betalen. Onze militairen verdienen het hoogste RESPECT, van onze regering, onze volksvertegenwoordiging en onze maatschappij.

Echter, respect is een hol begrip, als dat niet met woord en daad wordt onderstreept. En dan bedoel ik nu eens geen loze woorden en geen symboolpolitiek met bijvoorbeeld slechts symbolische uitbreiding van het budget.

Geen vermindering van bezuinigingsmaatregelen, maar concrete UITBREIDING van het totale budget! Geen loze woorden, maar boter bij de vis in woord en daad!


 [ Terug ]

 
f t

Login