• Vestingartillerie

  • Zr.Ms Celebes in gevecht met een Kota Mara (1859)

  • Zr Ms Karel Doorman en Zr Ms Willem vd Zaan

  • Neptunusdiploma

  • Citadel van Antwerpen

  • Lanciers de la Garde Imperiale (Hollanders)

 

Facebook12


  • Fotoalbum
  • Hier kunt u een kort interview lezen met De Kruif in zijn toenmalige functie van Regional Command South. 

Inleiding

De Kruif  werd op 1 september 1958 te Apeldoorn geboren, waar zijn vader indertijd directeur van de Sociale Dienst was. Hij stond na de middelbare school in dubio wat hij voor vervolgopleiding zou kiezen: een academische studie geschiedenis, de sportaoverdracht 42bljHarskampcademie of de Koninklijke Militaire Academie. Bij de laatste nam hij deel aan de selectiedagen, waar hij als enige overbleef en met de woorden "dat De Kruif wel een geschikte kandidaat leek" aangenomen.  

Zijn keuze voor de infanterie werd ingegeven door de sportieve combinatie van sport, buitenlucht en actie ("buiten spelen, sportiviteit en gaten graven"). Enige tegenstand ondervond hij bij deze keuze echter wel van een kerkelijke voorganger in zijn omgeving, die vond dat men geen militair en Christen tegelijkertijd kon zijn. De Kruif volgde de Academie van 1977 tot 1981 en was daarna negen jaar lang in verschillende functies binnen een infanteriebataljon  (standplaats Arnhem) actief.

Voor- en nadelen van de dienstplicht

De Kruif werkte indertijd veel met dienstplichtige jongens die hij, omdat zij min of meer gedwongen waren het werk te verrichten, als mens, officier en vakman moest motiveren. Later, toen de dienstplicht afgeschaft en De Kruif inmiddels in Seedorf actief was, ontstond bij hem het besef dat het opheffen van de dienstplicht niet per se als een verlies beschouwd hoefde te worden. De dienstplicht vormde inderdaad maar hij bemerkte toch ook een kwaliteitsverschil met het beroepsleger waarin hij zelf werkzaam was.

Aan mensen die hieraan twijfelden vroeg hij of zij eventueel hun zoon of dochter, als die gewond zou raken tijdens een missie, liever door een dienstplichtige hospik, in drie maanden tijd opgeleid, of door een professioneel soldaat die een geduchte training had gevolgd, zouden laten verzorgen. De focus van een beroepsleger lag zijns inziens meer op kwaliteit terwijl de dienstplicht indertijd op massa (kwantiteit) gericht was. Met name tijdens missies in oorlogsgebied zouden fouten, door een gebrek aan kennis en kunde ontstaan, grote consequenties kunnen hebben op het verloop van de actie, vandaar dat De Kruif een voorkeur kreeg voor een hoog gekwalificeerd beroepsleger. 

Plaatsingen en militaire opleidingen

Na negen jaar dienst werd De Kruif bevorderd tot kapitein en volgde in die rang in 1991 een zes maanden durende hogere militaire vormingscursus van de stafdienst. In deze tijd twijfelde hij of  hij het parate leger wel wilde verlaten om "stukken te gaan schrijven", zoals hij het werk voor de stafdienst omschreef. Hij bleef nog enige jaren in Duitsland werkzaam, waar hij onder meer de Pantserzware Brigade omvormde tot een Lichte Brigade en de twee jaar durende opleiding aan de Führungsakademie der Bundeswehr in Hamburg voltooide.

Terug in Nederland, waar hij in 1996 werd bevorderd tot luitenant-kolonel, werd De Kruif te werk gesteld bij de Directie Operaties van de Landmachtstaf. In 1999 werd hij in de functie van commandant van het Pantserinfanteriebataljon Limburgse Jagers in Seedorf geplaatst. Met deze eenheid (KFOR 11) vertrok hij eind 2001 voor een half jaar naar Bosnië.

Missie naar Bosnië in 2001-2002

Aldaar vond De Kruif het schokkend om te zien en in alle contacten te voelen hoeveel haat daar nog tussen de bevolkingsgroepen heerste. Dat maakte de taak van zijn eenheid in Bosnië, die onder meer bestond uit het toezien op de naleving van het vredesakkoord, er niet gemakkelijker op.

Tot dan toe was de situatie redelijk stabiel maar om de vijandschap, ontstaan  tijdens de eerdere oorlogshandelingen, te doen verminderen waren volgens De Kruif nog vele generaties nodig.

Absolute voorwaarde, zegt De Kruif, is economische ontwikkeling, waardoor vooral de jeugd weer toekomst ziet, de migratiewens stopt en er "licht aan het einde van de tunnel" wordt geboden.

US Army War College

Terug in Nederland werd aan De Kruif gevraagd of hij interesse had om voor een tijd naar de Verenigde Staten te vertrekken om daar de opleiding aan het US Army War College, gevestigd te Carlisle, te gaan volgen. Aldus vertrok hij met zijn echtgenote en kinderen naar Amerika; de kinderen zouden uiteindelijk twee keer gaan huilen; toen ze uit Nederland vertrokken en toen ze weer naar Nederland zouden teruArmy War Collegegkeren. In Carlisle betrok het gezin een huurhuis; voor de kinderen van De Kruif was dit een ideaal moment om na de uitzending van hun vader weer met het gezin in verband te komen. De Kruif kende nu namelijk, in tegenstelling tot eerder, normale "kantoortijden" en kon zodoende veel tijd met hen doorbrengen.  

De opleiding (Masterniveau) op het US Army War College leerde De Kruif onder meer hoe hij als militair op hoger politiek niveau moest communiceren. Daarnaast verbreedde hij zijn oriëntatie en vergrootte zijn militaire en strategische kennis. In de klassen waren vele rangen en nationaliteiten tegenwoordig zodat zijn relationele kring zich gestadig uitbreidde.

Want naast Nederland waren veertig andere landen in de vorm van een student aanwezig, wat een uniek inzicht gaf in de diverse uitgangspunten en inzichten op politiek-militair niveau. Maar ook voor de kinderen was dit een verrijking van hun leven!

Plaatsvervangend directeur operaties van de landmachtstaf 

Na terugkeer uit Amerika vervulde De Kruif diverse functies. In  2006 werd hij benoemd tot plaatsvervangend directeur operaties Afghanistan3van de landmachtstaf, standplaats Apeldoorn. Dit was de tijd waarin de Nederlandse operatie Task Force Uruzgan, als onderdeel van de ISAF (International Security Assistance Force), werd ingezet in Afghanistan.

De Kruif was in die tijd dag en nacht bezig met de organisatie van de logistieke aansturing der operaties. Een nog zwaardere taak was het opvangen van de gewonden en gesneuvelden.  

Commandant van de 43ste gemechaniseerde brigade in Havelte

De Kruif werd in 2007 bevorderd tot brigade-generaal en kreeg datzelfde jaar bericht van generaal van Uhm, dan Commandant der Landstrijdkrachten, waarin deze hem meldde dat hij was aangesteld tot commandant van de 43ste gemechaniseerde brigade.

Gedurende de tijd dat hij de 3000 mannen en vrouwen van deze brigade onder zijn bevel had sneuvelden in een jaar tijd zes Nederlanders in Afghanistan. Tot de zware taak van De Kruif behoorde het regelen van de nazorg aan de familie van de overleden manschappen, die hij allen persoonlijk gekend had. Hij zei dat er dan nog maar één basis was die voor hem telde, namelijk dat hij zelf ook vader is.

Commandant ISAF Regional Command South

De Kruif werd in 2007 benoemd tot Commandant ISAF Regional Command South en verbleef in de gehele periode 2008-2009, behoudens twee keer een kort verlof, in Afghanistan, waar hij leiding gaf aan 40.000 militairen. In Afghanistan vielen, onder de ISAF-troepen tot 2010, 258 doden en liepen meer dan 600 militairen Life Changing Wounds op.

In een interview dat werd gepubliceerd in De Nederlandse Krijgsmacht in Afghanistan (2010, bladzijde 161) zei hij over de beslissingen op leven en dood die hij moest nemen: Je moet vertrouwen op je vakmanschap, je specialisme en dat van de mensen om je heen. Als ik een besluit neem dan is het voor mij op dat moment ook klaar. Ik weet dan zeker dat ik er alles aan gedaan heb. Ik ben absoluut verantwoordelijk. Ik voel mij er niet schuldig onder, maar wel verantwoordelijk.

Dit zijn de consequenties van het leiden van een Land Force in een dergelijke omgeving, zei De Kruif. Het was volgens hem de harde realiteit van het militaire beroep, maar ook een unieke en onvergetelijke ervaring.

Huidige positie

De Kruif werd in begin 2010 daadwerkelijk Plaatsvervangend Commandant Landstrijdkrachten en op 25 oktober 2011 benoemd tot Commandant Landstrijdkrachten. Hierbij is de grootste uitdaging de KL te reorganiseren, terwijl het werk gewoon doorgaat en de missies in aantal toenemen.

De Kruif is onder meer commandeur in de Orde van Oranje-Nassau met de Zwaarden en Officier de la Légion d'honneur.

De vraag: "waarom"?

De Kruif gaf op deze vraag het volgende uitgebreide antwoord. Iedere militair stelt zich vroeger of later de vraag: "waarom is een bepaalde militair gesneuveld" en ook: "heeft het zin gehad?". En toch weet iedere militair op missie dat dit gevaarlijk kan zijn en dat, als er geen gevaar is, men geen soldaat behoeft te sturen. Als alles veilig zou zijn dan kan iedere burgerlij461 A ereveld LRke instantie de taken net zo goed en misschien zelfs beter  uitvoeren. 

Militairen vechten slechts daar waar alle andere middelen gefaald hebben. Het geeft geen zin om steeds te vragen naar de zin als men rondloopt op een erebegraafplaats van de Oorlogsgravenstichting. De wereld wordt namelijk niet een betere plaats als de goede mensen thuis blijven zitten en niets doen. Op de vraag of de missie in Afghanistan zin heeft gehad gaf De Kruif het antwoord: dat weet ik ook niet. Je moet gewoon je eigen principes volgen.

De meeste militairen die op missie zijn geweest komen daar volgens de Kruif beter van terug. Zij hebben meer zelfvertrouwen, opgedaan onder moeilijke omstandigheden, en een groter relativeringsvermogen. Dat relativeringsvermogen betreft onder meer de huidige crisis in Nederland, die in hun ogen, vergeleken met de toestand in Afghanistan, eerder welvaart laat zien dan de armoede zoals die in Afghanistan veelvuldig wordt aangetroffen. Nergens in Nederland behoeft men immers 20 kilometer te lopen om enige medische zorg te vinden.

Tot slot

Een van de meest waardevolle eigenschappen die men volgens De Kruif in tijdens de militaire dienst tegenkomt is de verregaande kameraadschap die ervoor zorgt dat een ieder erop vertrouwen kan nooit gewond of in de vuurlinie achtergelaten te worden.

Daarnaast is een zeer belangrijk motief van hem om te dienen dat hij een bijdrage kan leveren om de wereld een betere plek te maken.


Meer informatie


   [ Terug ]

 

 

 

f t